A XV Bienal de Pintura do Eixo Atlántico chega este ano a Vilalba e a Monforte de Lemos como parte do seu circuíto itinerante que reúne obras de artistas de Galicia e do norte de Portugal. A mostra, que pode contemplarse en varias sedes ao longo do ano, exhibe as 28 pezas finalistas elixidas pola súa calidade técnica e capacidade creativa. Vilalba acollerá a exposición en xuño e Monforte de Lemos será a sede programada para setembro, nunha iniciativa destinada a reforzar o intercambio cultural entre ambas beiras. A convocatoria reafirma o obxectivo de dar visibilidade á pintura contemporánea e fortalecer a cooperación transfronteiriza.
Entre as obras que forman parte do percorrido destacan as pezas premiadas de Acácio Viegas e do creador sarrián Javier Pena, recoñecidas polo xurado pola súa orixinalidade e factura plástica. Os galardóns poñen de relevo a pluralidade de linguaxes presentes na selección, que abrangue desde propostas máis figurativas ata experimentacións con soportes e técnicas contemporáneas. A presenza de artistas de ambos lados do Eixo Atlántico subliña a vontade da bienal de mapear as prácticas artísticas nun territorio con fortes lazos históricos e culturais. Estas obras premiadas adoitan converterse en reclamo para as distintas sedes e en eixo de actos paralelos para públicos diversos.
O itinerario da bienal comezou en xaneiro en Viana do Castelo e continuou durante febreiro e marzo en Gondomar, para logo pasar por Peso da Régua en abril e Ribeira en maio. Tras a parada de Vilalba en xuño, a programación trasládase a Vila Real en xullo e a Bragança en agosto, con Monforte de Lemos previsto en setembro. Barcelos acollerá a mostra en outubro, Felgueiras en novembro e o circuíto concluirá en decembro en Carballo. Ademais das visitas presenciais, a organización mantén unha versión virtual que permite acceder á colección desde outras localidades e facilita a difusión máis alá das sedes físicas.
Creada en 1997, a Bienal de Pintura do Eixo Atlántico consolidouse como un referente no mapa cultural transfronteirizo, potenciando o diálogo entre creadores e xestores de Galicia e do norte portugués. Ao longo das súas edicións, a bienal funcionou como plataforma para artistas emerxentes e consagrados, ofrecendo un escaparate que combina a competitividade artística coa cooperación institucional. A súa continuidade contribúe a dinamizar circuítos expositivos locais e a atraer audiencias que non sempre teñen acceso a mostras deste perfil. A mostra, polo tanto, cumpre unha dobre función: exhibir obra de calidade e estimular redes culturais na eurorrexión.
A selección das 28 pezas finalistas obedeceu a criterios de solvencia técnica, diversidade estética e capacidade de innovación conceptual, segundo explican os organizadores. A composición do catálogo reflicte un abano amplo de intereses temáticos e experimentacións formais que responden a prácticas actuais da pintura. A itinerancia, ademais, permite que esta variedade chegue a públicos heteroxéneos e que cada localidade poida establecer lecturas propias a partir do seu contexto cultural. A visibilidade que proporciona a bienal adoita traducirse en novas oportunidades para os artistas, tanto no ámbito expositivo como nas redes profesionais.
As sedes como Vilalba e Monforte benefícianse da chegada da bienal porque amplían a súa oferta cultural e activan a axenda local durante as semanas de exposición. As administracións municipais e entidades culturais que participan habitualmente programan actividades paralelas como visitas guiadas, encontros con artistas e obradoiros que buscan vincular á cidadanía cos proxectos seleccionados. Esta dinámica xera un fluxo cultural que se percibe na ocupación de espazos expositivos e na participación de públicos que, doutro xeito, poderían non desprazarse fóra da súa comarca. A bienal actúa así como catalizadora de iniciativas no territorio.
Ademais da mostra física, a bienal mantén presenza en redes e en plataformas virtuais onde facilita percorridos en liña e difusión de contidos sobre as obras e os seus autores. A posibilidade de ver a exposición de maneira virtual complementa a experiencia presencial e amplía o alcance do proxecto a quen reside fóra das localidades anfitrioas. A estratexia dixital tamén serve para documentar a bienal e poñer en contacto a coleccionistas, galeristas e profesionais cos artistas participantes. En conxunto, estes canais contribúen á sustentabilidade e á proxección internacional do certame.
Para o calendario cultural rexional, a bienal converteuse nunha cita destacada que, ademais de mostrar obra recente, promove o intercambio profesional entre institucións galegas e portuguesas. A alternancia de sedes ao longo do ano facilita que distintas comunidades poidan acceder á exposición sen ter que desprazarse grandes distancias. A clausura do circuíto en Carballo en decembro marca o peche dunha edición que, segundo a organización, pretende seguir impulsando a creación pictórica no territorio do eixo atlántico. O proxecto reafirma, en calquera caso, a idea de que a cultura compartida segue sendo un motor para a cohesión rexional.
