A praza do campo de festas de As Gándaras encheuse ata a bandera a noite pasada cando a orquestra París de Noia subiu ao escenario e arrancou a primeira gran verbena da tempada. O que comezou como unha actuación máis no programa de primavera acabou converténdose nunha demostración de músculo popular: segundo asistentes e organización, a afluencia duplicou a rexistrada o ano pasado e o ambiente foi, por momentos, de auténtica euforia.
Unha posta en escena pensada para a verbena
Sobre o tablado, a posta en escena combinou coreografías, cambios de vestuario e un repertorio deseñado para abarcar xeracións. Con case 20 persoas no escenario —cantantes, músicos e bailarinhas—, a orquestra ofrecíu un espectáculo de ritmo vertixinoso que non deixou respiro ao público. Fotógrafos e veciños recordan imaxes propias de grandes festivais: xente bailando no chan, familias e grupos de xuvenís mesturados, e a luz do escenario recortada contra a silueta das torres da muralla que ao fondo lembra a condición única de Lugo como cidade amurallada.
Unha das bailarinhas, natural de Ferrol e con unha traxectoria de 7 anos na formación, resumía a sensación tras baixarse do escenario: “É un traballo moi bonito e ao mesmo tempo moi duro, porque son moitas horas lonxe da casa”, dixo, subliñando ao mesmo tempo a gratificación de dedicarse ao que lle apaixona. As súas palabras sintetizan a dobre cara das rotas de orquestra: espectáculo e esforzo compartido polos que viven as verbenas dende dentro.
“En Lugo sempre responden xenial, é unha festa total”,
O cantante recentemente incorporado tras o seu paso pola orquestra Finisterre destacou o contraste entre a esixencia do público e a súa entrega: “Ás veces os ves serios e non sabes se lles está gustando, pero logo notas o calor e a intensidade. É un público duro, pero moi festivo”. Esa mestura de esixencia e entrega é un dos trazos que converteron determinadas prazas galegas en tramos obrigados das grandes formacións de verbena.
Tradición e renovación: por que As Gándaras atrae a tanta xente
O éxito da convocatoria non é casual. A comisión de festas de As Gándaras leva anos apostando por programacións ambiciosas que combinan citas musicais, actividades para nenos e propostas gastronómicas que buscan implicar ao comercio local. A intención declarada pola organización é “encher o barrio de xente, poñelo no mapa e beneficiar a vida social”, e a presenza dunha orquestra de primeiro nivel na primeira noite responde precisamente á necesidade de captar ao público novo e dinamizar o barrio na primavera.
Se se atende á historia recente, as verbenas galegas volveron con forza tras os anos de restricións e cancelacións que marcaron a pandemia. En Lugo, a celebración tradicional ten un compoñente identitario: as verbenas non son só música, senón tamén punto de encontro entre veciños, visitantes e emigrantes retornados. Non é estraño, polo tanto, que a programación inclúa temas actuais para enganchar a quen busca novidades e clásicos que permiten citar e bailar a varias xeracións á vez.
A meteoroloxía tamén xogou o seu papel. Tras un inverno descrito pola organización como “moi duro” pola chuvia persistente, a chegada do bo tempo liberou unha demanda contida: había, segundo varios asistentes, “moitas ganas” de festa. Esa espera traduciuse na presenza masiva de público, que encheu non só as primeiras filas senón tamén as rúas adxacentes, onde bares e puestos de comida aproveitaron o tirón.
Repercusións, retos e próximos pasos
A repercusión inmediata para o barrio é económica e simbólica. Comercios e hoteleiros celebraron un aumento de clientela que, segundo algúns deles, chegou a triplicar as cifras habituais dunha xornada normal. A comisión de festas confía en que esta visibilidade sirva para consolidar As Gándaras como destino de pequenas pero intensas celebracións no calendario festivo de Lugo.
Con todo, o éxito trae consigo retos. A masiva afluencia obriga a reforzar medidas de seguridade, limpeza e mobilidade nun barrio que non está deseñado para grandes concentracións continuadas. Ademais, a competencia por traer orquestas e artistas de renome implica investimentos que deben equilibrarse con outras demandas sociais e culturais do barrio. Neste sentido, as próximas xornadas do programa servirán para calibrar o grao de sustentabilidade destas festas a medio prazo.
No ámbito artístico, a París de Noia anunciou que o seu repertorio continuará evolucionando ao longo da tempada, incorporando temas veraneos e buscando adaptar a proposta a audiencias diversas. A orquestra, que leva anos gañando terreo no circuito de verbenas, converteu noites como esta nunha plataforma para conectar con públicos locais e probar montaxes escénicos que logo levarán a outros escenarios galegos.
De cara ás próximas datas do programa, a comisión insiste en manter a mestura de actividades pensadas para todas as idades e en consolidar a festa nocturna sen descuidar a convivencia veciña. Se a noite inaugural serve de patrón, As Gándaras promete varias xornadas de música, baile e reencontros que manterán viva a vella costume galega de celebrar na rúa. E nunha cidade que luce a súa muralla como primeiro selo de identidade, a verbena segue sendo un modo de reivindicar o colectivo: tocar, cantar e bailar xuntos baixo as estrelas, a poucos pasos dunha vella pedra que o viu todo.
Pódelle interesar:
