CONTIDO:
Xavi Hernández irrumpiu na campaña electoral do FC Barcelona con críticas á xestión do seu actual presidente e cun apoio público a Víctor Font, a poucos días da votación que decidirá a presidencia do club este domingo en Barcelona. A súa intervención, anunciada antes dunha entrevista concedida a La Vanguardia, sitúa o exfutbolista e exentrenador no centro dunha campaña que xa viña marcada por acusacións e promesas contrapostas entre as candidaturas. A decisión de Xavi de posicionarse publicamente busca influír nos socios, explican no seo das candidaturas, e abre un debate sobre a inxerencia de figuras deportivas en procesos internos. A xugada foi interpretada por algúns como un movemento para reequilibrar forzas nunha contenda moi reñida.
Desde que regresou ao club como adestrador, a relación de Xavi con Joan Laporta foi complexa: Laporta foi clave no seu fichaxe como técnico en 2021, pero agora recibe críticas do que fora o seu mediocentro icónico. Na súa recente intervención mediática, Xavi reprochou decisións relativas ao proxecto deportivo e, de forma explícita, manifestou o seu apoio a Font, candidato opositor que xa perdeu fronte a Laporta na pasada elección. O recoñecemento público dunha figura do seu peso engade un elemento simbólico á campaña e alimenta a narrativa de pluralidade fronte á continuidade.
A autoridade de Xavi procede tanto da súa traxectoria como xogador —peza central na era dourada do club— como da súa curta pero notable carreira como adestrador, que incluiu un periplo en Catar antes de volver ao banco azulgrana. A súa etapa no banco ofrecera resultados dispares e púxoo no foco cando reactivou a un equipo que atravesaba momentos de incertidume, mesmo recuperando títulos como a Supercopa e unha Liga baixo o seu mandato. Ese bagaxe dálle credibilidade ante moitos socios, algo que as campañas non deixaron pasar nos seus cálculos electorais.
A intervención de adestradores e futbolistas na vida interna dos clubes ten percorrido histórico, aínda que cambiou coa Lei do Deporte de 1990, que impulsou a transformación de moitas entidades profesionais en Sociedades Anónimas Deportivas, coa excepción do Real Madrid, FC Barcelona, Athletic Club e Osasuna. A norma pretendía sanear economías maltreitas, pero tamén acabou moldeando estruturas de poder e, nalgúns casos, reducindo a competencia política dentro das institucións. Neste contexto, o apoio de figuras deportivas recupera, segundo analistas, unha dimensión de influencia social que a forma societaria había domesticado.
Para quen defenden a intervención de Xavi, a súa aparición é un síntoma de pluralidade democrática: unha lenda que se pronuncia sobre o rumbo da súa entidade e que, por tanto, enriquece o debate. Outros ven riscos na presenza de exfutbolistas en campañas, polo peso mediático que poden exercer sobre socios e votantes. En paralelo, en voz baixa planteouse a posibilidade hipotética de que outras grandes figuras do pasado, como Lionel Messi, tamén puidesen ter algo que dicir sobre o futuro do club, un escenario que encendería aínda máis a conversa pública.
A comparación co Real Madrid reaparece nas tribunas: mentres no Barça seguen celebrándose eleccións e existe oposición organizada, no club branco a falta de alternativas viables para disputar a presidencia a Florentino Pérez xerou críticas sobre a falta de competencia interna. Ese contraste alimenta o argumento de que a implicación de personalidades como Xavi axuda a manter viva a contenda democrática en entidades con grande peso social e mediático.
No eido concreto da campaña, o aval de Xavi a Font pode ter un impacto tangible entre os socios máis indecisos, especialmente entre aqueles que valoran a recuperación deportiva.
