Julio César Castro púxose ao fronte da SD Burela o martes e dirixiu o seu primeiro adestramento en A Marosa coa mirada posta nas nove xornadas que restan para o final da Preferente. O técnico presentouse como relevo dun clube que busca a permanencia e deixou claro desde o primeiro día que o seu propósito é colaborar para reverter a dinámica negativa. O nomeamento chega nun momento decisivo da tempada e Castro subliña que a súa prioridade é o aspecto anímico e a xestión do grupo. A toma de posesión producíuse tras a renuncia do seu predecesor e coa confianza do clube para enfrontar este tramo final.
Castro asume o cargo despois dunha etapa centrado na coordinación e no traballo coas categorías base da AD Río Ouro, onde había volcado gran parte da súa actividade nos últimos anos. A pesar de que rexeitara outras propostas, atendeu a chamada do presidente da SD Burela, Jairo, e decidiu escoitar a proposta pola importancia e o rigor do proxecto. O técnico compatibilizará as funcións en Burela coas súas responsabilidades na base do Río Ouro, unha dobre dedicación que afronta con vontade de contribuír tanto no deportivo como no formativo. Para Castro, adestrar na Preferente a un clube con historia e ambición merecía, polo menos, unha reflexión.
Na súa primeira comparecencia deixou claro que non vén a implantar un sistema novidoso en tan curto prazo nin a facer cambios profundos no debuxo do equipo. O novo adestrador manterá o mesmo corpo técnico e axudantes, e aposta por aproveitar o xa traballado polos xogadores en lugar de comezar de cero. O seu diagnóstico é que gran parte do problema é psicolóxico: entende que «o 90 por cento do traballo» pasa por recuperar a confianza e eliminar a sensación de derrota que pesa sobre a plantilla. O obxectivo inmediato é sacar o máximo rendemento individual e colectivo nas xornadas que quedan.
Preguntado polas ausencias e polo clima que rodea o vestiario, Castro evitou centrarse no que falta e chamou á responsabilidade e ao goce sobre o céspede. Trasladoulles aos futbolistas que o lugar para preocuparse por outras cuestións é fóra do campo, mentres que no adestramento e nos partidos deben centrarse en xogar e gozar do fútbol. Incidiu en que o reto é colectivo: non pode ser só a súa ilusión a que tire do equipo, senón a de cada xogador que sente e representa ao clube. Reforzou a idea de que agora toca mirar cara adiante e traballar con serenidade.
A primeira percepción do adestrador foi positiva: a pesar da mala racha —o equipo apenas celebrara unha vitoria nos últimos meses— observou bo ton durante a sesión e unha predisposición a cambiar o rumbo. Segundo Castro, a entrada no traballo foi produtiva e notouse unha certa renovación de ánimo entre os futbolistas desde o inicio ata o final do adestramento. Para el, eses síntomas son a base sobre a que construír a recuperación, aínda que advertiu que o calendario esixirá concentración e realismo. O tempo para reflexionar é limitado; a meta inmediata é sumar puntos nas próximas xornadas.
O relevo produciuse con agradecementos e unha transición cordial. Castro tivo palabras de recoñecemento cara ao seu antecesor, Oke, quen lle facilitou datos, charlas e a súa disposición para colaborar no que faga falta. O técnico destacou o xesto do seu predecesor e a vontade de continuidade que existe no corpo técnico, un aspecto que considera clave para non romper dinámicas de traballo nun momento crítico. A convivencia entre experiencia e novas propostas preséntase como unha ferramenta para encarar o final da campaña.
No inmediato agarda o partido do domingo contra o Miño, un compromiso que o novo adestrador concibe como o primeiro pulso para medir a resposta do equipo aos cambios de actitude. Castro p
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.