A AP-9 escenifica o seu pulso definitivo entre Senado e Congreso

A maioría absoluta do PP na Cámara Alta modifica o texto, que deberá ser refrendado ou vetado polos deputados

A peregrinación lexislativa da autoestrada AP-9 cara á titularidade galega superou un novo e controvertido filtro na Carrera de San Xerónimo. A decisión do Senado de introducir cambios no texto que ordena a transferencia non representa un mero trámite burocrático, senón que reabre unha fenda política que obriga aos grupos parlamentarios a retomar as súas posicións ou a escenificar un conflito de lexitimidades entre as dúas Cámaras.

A votación deste xoves responde á lóxica da vantaxe numérica da que goza o Partido Popular na Cámara Alta. Os populares utilizaron esta posición dominante para modelar un proxecto de lei que, ao seu xuízo, se desviara do compromiso orixinal acadado pola práctica totalidade dos grupos no Parlamento de Galicia. A bancada popular defende que as correccións introducidas na ponencia melloran substancialmente as condicións do traspaso, especialmente no relativo ao futuro réxime de peaxes e ás vantaxes sociais que poderían derivarse da xestión autónomica.

Un debate marcado pola desconfianza mutua

A xustificación do PP, con todo, non logrou disipar as sospeitas da oposición. Tanto o PSdeG como o BNG votaron de forma conxunta en contra do ditame da comisión de Transportes. Para estas formacións, a emenda no Senado non responde a un afán de mellora técnica, senón a unha manobra calculada para desgastar ao Goberno central e demorar un proceso que ata agora gozaba dun respaldo maioritario na comunidade. A sombra da táctica partidista planea sobre un debate que, en esencia, aborda a vertebración viaria de Galicia co resto do país e con Portugal.

O senador do PP encargado de defender a posición do seu grupo apelou á coherencia institucional, subliñando que era dificilmente explicable ante a cidadanía galega que se rexeitasen unhas emendas deseñadas, en teoría, para maximizar o beneficio da rexión. Esta afirmación, pronunciada nun ton de reproche cara ás filas socialistas e nacionalistas, pon de manifesto a profunda fractura que existe na maneira de entender o procedemento: mentres uns o ven como unha mellora lexítima, os outros interprétano como unha intromisión que dinamita o consenso previamente acadado no Congreso.

O Congreso ten a última palabra… ou quizais non

Superado o trámite do Senado, o testemuño volve a mans do Congreso dos Deputados. A lóxica parlamentaria indica que a Cámara Baixa, cuxa aritmética favorece ao bloque que impulsou o acordo orixinal, rexeitará as emendas introducidas polos populares. Este movemento permitiría convalidar o texto xa votado o mes pasado, dando carpetazo definitivo á fase senatorial. Con todo, un rexeitamento automático e sen matices podería ser interpretado polo PP como unha falta de respecto á vontade da Cámara de representación territorial, avivando un clima de confrontación que transcende o obxecto da lei.

O PP xa advertiu de que non permitirá que este asunto se despache sen un debate profundo. Exixirá explicacións políticas sobre por que se descartan unhas medidas que, segundo a súa lectura, están avaladas polo sentir maioritario do Parlamento galego. Este cruzamento de acusacións suxire que o final da tramitación non será un simple trámite administrativo, senón o escenario dun novo pulso político no que cada formación tentará capitalizar o desenlace ao seu favor.