Un alto cargo da Administración tributaria deberá devolver máis de 30 millóns de euros tras unha sentenza firme da Audiencia Nacional. A cifra, froito dunha revisión de procedementos fiscais, puxo outra vez sobre a mesa o debate sobre a fiscalidade de grandes fortunas con residencia fiscal en España. A artista, de renome internacional, leva anos no punto de mira de Facenda polo seu cambio de residencia e a interpretación das súas obrigas tributarias.
A orixe do litixio
Todo comezou cando a Axencia Tributaria imputou á cantante por presuntas irregularidades nas súas declaracións entre 2018 e 2020. A base do caso: a consideración de onde residía fiscalmente durante eses anos. Fontes xudiciais sinalan que o cambio de domicilio declarado non foi respaldado no seu momento cos documentos que esixe a normativa española. Pero aí está a clave: o tribunal considera que as probas presentadas por Facenda non son concluíntes.
Abonda con mirar o expediente para ver que o tempo que pasou en España superaba o limiar legal para ser considerada residente fiscal. Con todo, a defensa argumentou que a súa base de operacións se trasladou antes ao estranxeiro, e que os desprazamentos puntuais ao país eran por traballo, non por arraigo. Non é menor o dato: parte deses meses correspóndense con xiras, gravacións e aparicións públicas en cidades como Madrid ou Barcelona, pero sen que houbese rexistro de alugueiro estable, escolarización de menores ou vínculos familiares fixos.
A cifra fala por si soa: 34 millóns. Unha cantidade que non corresponde só a impostos, senón tamén a xuros e recargas acumulados por unha débeda que, agora, se considera mal formulada. O certo é que poucos recursos públicos se movilizan con tal impacto mediático. Demasiado tempo.
A sentenza que obriga á devolución
O tribunal desestimou os argumentos da Administración e fallou a favor da recorrente. A Audiencia Nacional non só anulou a débeda, senón que ordenou a devolución inmediata do xa ingresado en concepto de garantías ou pagamentos provisionais. Un golpe para a imaxe dunha Facenda que, nos últimos anos, priorizou os casos de famosos como parte dunha estratexia de disuasión.
Un responsable do sector fiscal, que pediu anonimato, sinalou que este tipo de resolucións non son excepcionais, pero si inusuais na súa contía. «Cando hai millóns polo medio, a marxe de erro castígase. Pero tamén a de arbitrariedade», dixo. Aí está a clave: o fallo non discute a obriga de pagar, senón a forma en que se determinou a responsabilidade.
Convén lembrar que outros casos similares, de artistas e deportistas, remataron en acordos extraxudiciais ou en sentenzas parciais. O que diferencia este caso é a rotundidade do fallo: non se acepta nin sequera a imposición de xuros. A maxistrada instrutora subliñou que non se cumpriu co principio de seguridade xurídica, esencial en dereito tributario.
Un debate de fondo
O caso non é só un episodio legal, senón un espello de como se enfrontan as elites globais a sistemas fiscais nacionais. Fontes municipais de cidades como Vilagarcía ou Sanxenxo, onde algunhas celebridades compraron vivendas, recoñecen que o fenómeno da «residencia flexible» é xa unha constante. «Teñen iates, avións, casas en tres países. A norma, moitas veces, non alcanza», afirmou unha fonte local.
Na comarca do Morrazo, por exemplo, notouse un aumento na compra de propiedades de luxo por parte de estranxeiros, moitos deles do mundo do espectáculo. Pero a súa presenza real é efémera. Difícil xustificar entón que unha vila ocupada tres semanas ao ano xere arraigo fiscal. A ninguén se lle escapa que a lei debe adaptarse, pero a Xustiza non pode esperar a que o lexislador o faga.
O ocorrido con esta cantante non é illado. A finais
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.