A poboación estranxeira en Galicia duplícase desde 2013

Dende 2013, a comunidade galega experimentou un notable incremento da súa poboación estranxeira, que case se duplicou ata acadar os 157.743 residentes legais en decembro de 2025. Este fenómeno non só supuxo un cambio nos datos demográficos, senón que tamén transformou o tecido social, cultural e económico da rexión, xerando debates e retos na xestión pública.

Os feitos

Segundo datos do Observatorio Permanente da Inmigración, o número de estranxeiros con residencia legal en Galicia pasou de 86.573 en 2013 a 157.743 ao rematar 2025, o que representa un aumento do 82 %. Este crecemento intensificouse especialmente dende 2020-2021, cun incremento de 12.627 persoas no último ano dispoñible (de finais de 2024 a decembro de 2025), o que supón unha suba do 8,7 %. As nacionalidades latinoamericanas e europeas foron as principais responsables deste aumento. Colombia pasou de 5.182 residentes en 2013 a 11.264 en 2025, duplicando a súa poboación na rexión durante ese período.

Outros países latinoamericanos como Venezuela, Brasil e Perú tamén rexistraron subas significativas, en parte debido a situacións políticas e económicas nos seus lugares de orixe. Pola súa banda, a presenza de europeos, especialmente portugueses, rumanos e italianos, consolidouse, respondendo a motivos laborais e familiares.

No que respecta á distribución territorial, A Coruña e Vigo concentran as maiores comunidades estranxeiras, aínda que nos últimos anos se observa unha dispersión cara a áreas rurais na procura de oportunidades laborais en sectores como a agricultura e o coidado de maiores.

Contexto e antecedentes

A evolución demográfica en Galicia experimentou varios cambios significativos dende o inicio do século XXI. Se ben os anos 90 marcaron un aumento importante da inmigración, as últimas décadas amosaron unha reconfiguración cara a perfís latinoamericanos e comunitarios. Antes de 2013, o crecemento fora máis lento. Dende ese ano ata 2025, a poboación estranxeira rexistrou un aumento acelerado que se intensificou especialmente despois do período covid.

Historicamente, Galicia foi unha terra de emigrantes. Entre finais do século XIX e mediados do século XX, centos de miles de galegos partiron cara a América Latina, especialmente a Arxentina, Uruguai, Cuba e Venezuela, na procura de oportunidades. Esta tradición migratoria deixou unha fonda pegada, e na actualidade obsérvase un fenómeno inverso: descendentes de galegos ou latinoamericanos con raíces na rexión regresan e contribúen ao crecemento da poboación estranxeira.

O contexto europeo tamén é relevante. A partir da ampliación da Unión Europea e a libre circulación de persoas, Galicia recibiu un fluxo constante de cidadáns comunitarios. A crise económica de 2008 ralentizou temporalmente a chegada de inmigrantes, pero a recuperación económica e a demanda de man de obra en certos sectores reactivaron a tendencia dende mediados da década pasada.

A pandemia da COVID-19, lonxe de frear este fenómeno, actuou como catalizador. Factores como a procura de seguridade sanitaria, a posibilidade de teletraballo e a necesidade de reunificación familiar impulsaron a moitos estranxeiros a escoller Galicia como destino.

Análise e factores explicativos

Entre as razóns que explican este auxe da inmigración en Galicia destaca o envellecemento da poboación autóctona. Cunha das taxas de natalidade máis baixas de Europa e un índice de envellecemento superior ao estatal, a chegada de estranxeiros supón un alivio demográfico e un aporte á sustentabilidade do sistema de pensións e servizos públicos.