A polémica pola calidade das comidas nas residencias xestionadas polo Consorcio Galego de Benestar volve á escena. O Goberno galego defendeu este domingo que as enquisas realizadas entre os usuarios apuntan a unha “satisfacción moi elevada”, mentres o PSdeG insiste na súa petición de suspender o servizo de cátering e contratar persoal cualificado para elaborar menús “de calidade”. A confrontación política desprega sobre cifras concretas: máis de 2.500 usuarios en 70 centros e unha empresa que tamén serve máis de 17.000 menús á semana en 200 concellos co programa Xantar na Casa.
Que din as partes e como o explicou a Xunta
Fontes do Executivo rexional remitiron os resultados das enquisas internas entre os residentes como argumento central. Segundo a Consellería de Política Social, a valoración sobre a comida é alta e os menús están supervisados por nutricionistas, ademais de adaptarse ás dietas prescritas polos servizos médicos. Por iso, engaden, certas limitacións no sabor ou na textura —menús sen sal ou triturados para usuarios con disfagia— responden a criterios estritamente sanitarios.
O PSdeG, en cambio, levou ao Parlamento relatos de usuarios e familias: afirman que hai pratos con mal cheiro, mal cociñados ou con texturas que os residentes non poden mascar. Na súa petición reclaman a suspensión do servizo de cátering nas residencias do Consorcio e a incorporación de persoal cualificado na cociña dentro dos propios centros. Esa queixa social encaixa con outras que, de forma máis ou menos virulenta, xurdiron nalgunhas provincias nos últimos anos sobre a externalización de servizos na atención á dependencia.
Na súa réplica, a Xunta quixo enfatizar un argumento político: a mesma empresa presta o servizo en escolas infantís municipais de localidades como Negreira ou Brión, gobernadas polo PSOE, e no programa de comidas a domicilio Xantar na Casa, que alcanza a 200 concellos e reparte máis de 17.000 menús semanais. «¿Van pedir tamén a suspensión neses concellos?», chegaron a preguntar desde a Consellería, nunha resposta que mestura defensa técnica e contraataque político.
Contexto: alimentación, saúde e externalización na atención ás persoas maiores
Galicia é unha das comunidades máis envellecidas de Europa e o debate sobre como garantir calidade e dignidade nas residencias é estrutural. Non é a primeira vez que a xestión de servizos auxiliares —limpeza, lavandería, cátering— provoca tensións entre administración, empresas adxudicatarias e familias. A discusión habitual xira en torno a dous eixos: a eficiencia económica e a adecuación sanitaria e humana do servizo.
Desde o punto de vista nutricional, adaptar menús a patoloxías frecuentes entre a poboación maior, como a disfagia ou a hipertensión, implica renunciar a certos matices de sabor e a texturas convencionais. Iso non implica necesariamente mala práctica; con todo, a percepción dos que viven e visitan os centros é un termómetro que as administracións non poden desbotar. Segundo fontes próximas a familias de residentes, a discrepancia entre o rexistrado nas enquisas e a experiencia cotiá —olores, temperatura do prato, consistencia— é a raíz do malestar.
A empresa adxudicataria defende a súa traxectoria e as inspeccións sanitarias, pero a igualdade de tratamentos entre residencias e outros servizos (escolas, comidas a domicilio) non sempre disipa a dúbida: a comida para nenos e a destinada a persoas maiores teñen esixencias distintas en termos de textura, frecuencia e perfil nutricional. A falta de confirmación oficial sobre auditorías independentes abertas agora, o cadro queda
