Asime, Atra e Instalectra trasladaron este martes aos sindicatos unha proposta que plantea dous escenarios: un acordo de catro anos cunha suba salarial global do 12% (3% anual) ou un pacto de dous anos cun incremento total do 5,5% (3% o primeiro ano e 2,5% o segundo). A negociación afecta a arredor de 28.000 traballadores do metal na provincia de Pontevedra e celebrouse coa presenza das principais organizacións sindicais, entre elas CC OO.
A oferta e os límites da patronal
Sobre a mesa empresarial debuxase unha oferta que pretende combinar seguridade xurídica para as compañías e unha mellora salarial para a plantilla, aínda que con límites claros en cuestións laborais estruturais. A opción de catro anos, insistiron as patronais, busca «garantir unha maior estabilidade» nun sector marcado pola estacionalidade e pola rotación de persoal. Esa estabilidade, segundo os seus portavoces, xustifica unha suba máis xenerosa, pero tamén esixe concesións noutras materias.
Fontes da negociación explican que a patronal mantén a súa negativa a reducir a xornada laboral actual. Ademais, a modificación das chamadas condicións tóxico-penosas, a eliminación dos contratos fixo-discontinuos e a externalización dalgúns traballos mediante subcontratación son puntos nos que as empresas non parecen dispostas a ceder. En cambio, si amosan disposición a revisar aspectos concretos da clasificación profesional —propóñense diferenciar un oficial de primeira e de segunda e crear un subgrupo dentro do grupo 4 con salario distinto— e a regular complementos vinculados ao estrés térmico en determinadas tarefas.
Na reunión interveu, entre outros, Enrique Mallón, portavoz de Asime, que deixou claro que a patronal tampouco ve factible unha redución xeral de horas, aínda que admitiu que a elección do acordo de maior duración podería facilitar avances puntuais en dereitos e condicións. Ademais, a proposta inclúe facilidades en permisos: crédito horario para o turno de noite (máximo de 12 horas anuais) e a posibilidade de gozar o permiso por matrimonio ou por cambio de domicilio nun prazo de 15 días antes ou despois do feito.
O pulso sindical e a demanda dun convenio transformador
Os sindicatos, pola súa banda, recibiron a oferta con cautela e con reivindicacións aínda por resolver. Nas últimas semanas, as organizacións sindicais plantearon esixencias ambiciosas: reclamaron que a suba salarial teña en conta o comportamento do IPC e engada un porcentaxe adicional para recuperar poder adquisitivo. Ese plantexamento partiu da inquietude polo custo da vida nas Rías Baixas e pola perda de marxe salarial que sufriron moitos traballadores do metal tras anos de moderación salarial.
CC OO valorou que a patronal presentase propostas concretas e avances sobre puntos clave, pero deixou claro que non se conformará con «pequenas melloras». En palabras recollidas durante a negociación, a organización sindical aspira a un acordo que supoña «un antes e un despois no sector, un salto cualitativo e cuantitativo nas condicións laborais e salariais dos traballadores».
«Valoramos positivamente que por fin a patronal entre nunha negociación real con propostas concretas e certos avances, pero reiteramos que este non pode ser un convenio de pequenas melloras», sinalaron desde CC OO.
A tensión non é nova. En pasos previos do proceso, as patronais xa plantexaran distintas alternativas (incluso un modelo de suba máis repartido en prazos longos). Os sindicatos, presionados por afiliados que traballan en estaleiros, empresas auxiliares e talleres metalúrxicos de Vigo, P
