Un estudo publicado en marzo de 2026 pola consultora Ipsos revela que os habitantes de Ceuta e Melilla lles poñen un suspenso á xestión sanitaria que depende do Executivo central. A valoración media dos servizos sitúase en 3,7 sobre 10, segundo o informe “Percepción da sanidade pública en Ceuta e Melilla”, que apunta a problemas estruturais no acceso e na organización. A investigación identifica as longas listas de espera, a dificultade para conseguir citas e fallos no sistema de citación como as causas principais do malestar. A xestión corresponde a INGESA, organismo adscrito ao Ministerio de Sanidade, o que sitúa a responsabilidade nas mans do Goberno central.
A directora de investigación de Ipsos, Silvia Bravo, explica que algo máis da metade da poboación de ambas cidades declárase insatisfeita coa atención recibida e que existe unha ampla desconfianza ante as medidas propostas para corrixir a situación. O estudo subliña que, ademais da nota baixa, o 58% das persoas consultadas non cre que as iniciativas actuais sexan eficaces para reducir as listas de espera. Ese rexeitamento ás solucións propostas polas administracións agrava a sensación de abandono entre os residentes das dúas cidades autónomas.
Entre as críticas sinaladas por quen participou na enquisa figuran a demora nas consultas especializadas, a dificultade para acceder a consulta con especialistas e a percepción dun sistema de cita que non responde ás necesidades reais. Os problemas afectan tanto á atención primaria como á especializada e repercuten na continuidade dos coidados, segundo explica o informe. Os enquisados describen unha atención fragmentada, con trámites engorrosos e tempos de espera que condicionan decisións de previsión e tratamento.
A peculiaridade administrativa de Ceuta e Melilla, onde a xestión sanitaria corresponde a un organismo estatal en lugar das consellerías autonómicas, configura un escenario singular no que as decisións dependen de Madrid. INGESA, como entidade vinculada ao Ministerio de Sanidade, xestiona recursos, cadros de persoal e a organización do servizo nas dúas cidades, o que convérte calquera déficit nunha responsabilidade atribuíble ao Goberno central. Esa centralización é recurrentemente sinalada por axentes locais como un factor que complica a adaptación de políticas ás particularidades territoriais.
O malestar medido por Ipsos non é só unha cifra: ten consecuencias políticas e sociais. En ambos territorios, representantes locais veñen reclamando de forma periódica máis orzamento, maior dotación de persoal sanitario e medidas concretas para acurtar as listas de espera. A percepción de que as respostas oficiais son insuficientes ou tardías alimenta a presión sobre o Executivo central e abre a porta a que o asunto se converta nun elemento de debate público e electoral.
Ademais do diagnóstico sobre a xestión, o estudo pon o acento na falta de confianza cidadá nas posibles solucións técnico-administrativas. A diminución do crédito social cara ás autoridades sanitarias complica a implementación de reformas: cando a cidadanía non cre nas medidas anunciadas, calquera iniciativa necesita acompañarse de transparencia e de resultados medibles para recuperar lexitimidade. Os expertos consultados por Ipsos consideran que a comunicación e a rendición de contas serán claves para reverter a tendencia.
Fontes sanitarias e políticas consultadas ante a difusión do informe subliñan que a mellora esixe tanto investimento como cambios organizativos e recrutamento de profesionais. O informe non ofrece unha folla de ruta única, pero si apunta a áreas concretas de intervención: xestión de listas de espera, simplificación da citación e reforzo da atención primaria como alavancas para mellorar a percepción cidadá. En un cont
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.