Emmanuel Macron afirmou este mércores desde o Palacio do Elíseo que «non se dan as condicións» para despregar unha misión militar destinada a garantir o tráfico mercante no estreito de Ormuz, ao que calificou como unha «zona de guerra». A declaración produciuse tras unha reunión telemática do G7 celebrada o 11 de marzo de 2026 e presidida por Francia, que buscaba coordinar respostas ante as tensións en Oriente Medio. A pesares de descartar un despregamento inmediato, o presidente francés insistiu na necesidade de que a comunidade internacional «se organice» para escoltar os buques comerciais e protexer as rutas enerxéticas. A cautela responde, segundo explicou, aos riscos de escalada e á ausencia de certezas sobre a presenza de minas ou outras ameazas activas.
Macron explicou ante a prensa que, aínda que Irán dispón de capacidades militares relevantes, esa capacidade «non se reduciu a cero» e que, por agora, non dispón de probas de que o réxime de Teherán teña minado o paso. Esa valoración contradí a retórica máis dura lanzada na véspera por Donald Trump, que ameazou con «consecuencias militares sen precedentes» se se colocaban minas no estreito. A diverxencia entre aliados mostra a dificultade de artellar unha resposta única fronte a incidentes que poden intensificar a crise rexional. O presidente francés optou por priorizar a coordinación diplomática e operativa antes que unha reacción militar inmediata e autónoma.
A preocupación do G7 céntrase en preservar o fluxo de enerxía e o comercio global, ante o impacto que calquera interrupción en Ormuz tería sobre os mercados. Na reunión abordáronse medidas para protexer a navegación e estabilizar os mercados enerxéticos, incluída a aplicación dun tope ao prezo do petróleo como ferramenta para limitar os ingresos de quen se percibe como agresor e reducir a volatilidade. Segundo Macron, estas iniciativas buscan garantir a seguridade das rutas sen relaxar, ao mesmo tempo, a presión sobre Moscova: «Esta situación non xustifica en absoluto» o alivio das sancións a Rusia, afirmou.
Na mesma liña manifestáronse Ursula von der Leyen, presidenta da Comisión Europea, e António Costa, presidente do Consello Europeo, quen subliñaron a prioridade de manter o subministro enerxético e a liberdade de navegación. Von der Leyen lembrou nun mensaxe nas redes sociais que o obxectivo inmediato é asegurar o tránsito polo estreito e que o límite do prezo do cru contribuirá a estabilizar os mercados e a reducir os ingresos de Rusia. Costa, pola súa parte, incidiu na necesidade dunha resposta colectiva que combine medidas de seguridade marítima e de carácter económico para minimizar o impacto sobre o subministro global.
O G7 formalizou, segundo fontes diplomáticas, tres áreas de acción para garantir a liberdade de navegación e a seguridade marítima: incrementar a presenza no Mediterráneo oriental, asegurar a liberdade de tránsito no mar Vermello desde Suez ata o estreito de Bab el-Mandeb, e coordinar escoltas e medidas de protección para os mercantes nas zonas de maior risco. Estas decisións perseguen tanto disuadir ataques como crear mecanismos prácticos de protección para o tráfico comercial, pero quedarán suxeitas aos condicionamentos legais e loxísticos que impón cada teatro de operacións.
Analistas consultados coinciden en que a opción preferible para os socios do G7 é unha combinación de patrullas multinacionais, escolta a buques civís e medidas de intelixencia e vixilancia que reduzan a exposición a incidentes. Con todo, advirten do risco de que unha maior militarización do paso provoque respostas de actores rexionais, co consecuente perigo de escalada e efecto boomerang sobre os fluxos enerxéticos. A ausencia de probas concluíntes sobre minas ou ataques
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.