Médicos péchanse en Olimpia Valencia (Vigo) pola Primaria

Un grupo de facultativos mantén desde a pasada noite un peche no vestíbulo do novo Centro Integral de Saúde Olimpia Valencia de Vigo para esixir medidas concretas que alivien a presión sobre a Atención Primaria. A protesta, que comezou o luns 17 de marzo, agrupa profesionais chegados de distintas áreas de Galicia e pretende forzar unha negociación directa coa Consellería de Sanidade tras meses de reivindicacións sen resposta aparente.

O peche e as demandas inmediatas

A mañá comezou co peculiar contrapunto dunha alerta de evacuación por megafonía no centro, que non interrompeu a acampada improvisada. Os médicos, con colchóns inchables e sacos de durmir no vestíbulo, corean unha consigna que resume a determinación do colectivo:

«De aquí non nos imos ata que se senten con intención negociadora»

. Agardando que esa mesa exista, os portavoces aseguran que hai en reserva cerca de 700 compañeiros dispostos a sumarse á iniciativa.

No cruzamento entre a indignación e a urxencia clínica sitúanse as cifras que explican a protesta. Unha médica de servizos mínimos na céntrica Calle Cuba tiña, segundo as persoas concentradas, 83 pacientes citados nunha soa xornada; outro facultativo lembra chegar a ver ata 90 pacientes nun día en Porriño durante un verán con mínimos de plantilla. Eses episodios, denuncian, son síntoma dunha xestión de axendas que obriga a priorizar as urxencias sobre a continuidade asistencial e alonga as xornadas máis alá do horario previsto.

As peticións son claras e concretas: limitación de cupos a 30 pacientes por quenda para garantir polo menos dez minutos por consulta, cobertura de todos os cupos con médicos asignados e criterios que eviten as chamadas «citas forzadas» que enchen as axendas pola presión administrativa. «Non pedimos máis diñeiro para nós, pedimos tempo para atender ben», repiten os manifestantes, que onte rexistraron formalmente as súas reivindicacións ante a Xunta.

Antecedentes e por que a protesta prendeu en Vigo

A mobilización non xorde no baleiro. Nos últimos anos a Atención Primaria galega encadeou episodios de sobrecarga, peches de cupos e dificultades para reter novos facultativos que rematan a residencia (MIR). Segundo os médicos concentrados, parte do problema é a precariedade funcional: médicos que cobren varios cupos á vez, xornadas partidas e contratos que non achegan continuidade. O argumento médico mestúrase co impulso humano: como apunta o doutor Martín Menéndez, de Val Miñor, a sobrecarga «xera burn-out e acabamos con psicofármacos».

A apertura do Olimpia Valencia, que pretendía ser un fito na reorganización da atención en Vigo, coincidiu cunha convocatoria da Consellería que os médicos interpretaron como pouco ambiciosa. Denuncian que a reunión foi curta e pechada —celebrada o mesmo día da inauguración do centro— e que non fructificou en compromisos medibles. A figura do conselleiro, Antonio Gómez Caamaño, aparece no discurso do colectivo como interlocutor esperado e, por agora, ausente: os profesionais critican a negativa a sentarse a negociar persoalmente.

Tamén hai relatos persoais que engaden dramatismo: a doutora Luz Abal, de Lavadores, confesa que chegou a plantexarse abandonar a medicina; o doutor Gabriel Camacho lembra unha baixa por sobrecarga nada máis rematar a especialidade. Historias como estas explican por que a palabra «marcha atrás» non está no vocabulario de moitos dos que ocupan hoxe o vestíbulo do centro.