A protectora Os Palleiros, en Pontevedra, fai un chamamento urxente para atopar un fogar a Miguel, un can case octoxenario en anos caninos —uns dez anos— que é cego e padece diabetes. Miguel chegou ao refuxio despois de que a súa familia, por circunstancias alleas á súa vontade, se viron na imposibilidade de seguir coidándoo. Agora necesita un contorno estable e atención sanitaria específica que lle permita transitar esta etapa da súa vida cos mellores coidados posibles. A organización pide á cidadanía de Pontevedra e arredores que valore a adopción ou o acollimento temporal de animais maiores con necesidades especiais.
Miguel é descrito polos coidadores como un animal de carácter tranquilo e cariñoso que responde ben ao contacto humano. A pesar de non poder ver, oriéntase polos cheiros e polos sons e busca constantemente a compañía das persoas coas que está a gusto. Gústalle acurrucarse e permanecer preto, e o seu comportamento habitual reflicte unha personalidade apacible que facilita a convivencia nun fogar tranquilo. Os responsables do refuxio subliñan que, fóra do momento da medicación, Miguel é afectuoso e sociable.
O seu cadro clínico require unha atención continuada: ademais da cegueira, Miguel é diabético e precisa administración de insulina e controis veterinarios periódicos. Segundo a protectora, unha das dificultades principais é a resistencia do animal ás inxeccións, un momento que o estresa e no que amosa rexeitamento con certa contundencia. A pesar desa reticencia puntual, os voluntarios aseguran que con paciencia e técnicas de manexo axeitadas se pode reducir a súa ansiedade e facilitar os tratamentos. O refuxio insiste na necesidade de que calquera persoa interesada en adoptalo teña disposición e tempo para aprender a manexar eses coidados.
Antes de regresar ao refuxio, Miguel viveu nun fogar que lle brindou agarimo e coidados durante anos, polo que está acostumado á compañía humana e ás rutinas domésticas. A familia que o acollera víronse na obriga de deixalo por motivos persoais que lles impediron seguir facéndose cargo, unha situación que o refuxio define como «allea á vontade» dos seus anteriores donos. Esa historia previa reforza a idea de que Miguel non é un animal arisco nin abandonado á súa sorte: sabe o que significa ter un fogar e busca repetir esa experiencia. Por iso, desde Os Palleiros apelan á solidariedade comunitaria para que o seu caso teña un final diferente.
A protectora difundiu a situación de Miguel nas súas redes sociais co obxectivo de atopar candidatos para a adopción ou para un acollimento temporal que cubra as súas necesidades médicas. Na súa mensaxe, os responsables lembran que os cans maiores ou con doenzas crónicas poden ofrecer tanto agarimo como calquera outro animal e que precisan, simplemente, máis tempo e compromiso para o seu coidado. Insisten ademais en que a adopción responsable inclúe a obriga de asumir os tratamentos e as visitas veterinarias que precise cada caso. O refuxio está disposto a orientar ás persoas interesadas sobre os pasos a seguir e o manexo da diabetes en cans.
Quen poida plantexarse acoller a Miguel debe valorar non só o agarimo que lle poden ofrecer, senón tamén a lóxistica que implica a súa atención: horarios da medicación, dispoñibilidade para controis periódicos e, nalgúns casos, a adaptación do contorno para facilitar a súa mobilidade sen visión. Os Palleiros traballa con voluntarios que proporcionan pautas sobre alimentación, administración de medicación e técnicas para reducir o estrés no momento das inxeccións. O obxectivo é que calquera novo fogar teña o acompañamento suficiente para que Miguel mellore a súa calidade de vida.
Ademais da adopción, a protectora agradece outras formas de apoio, como o acollimento temporal, a colaboración nas tarefas do refuxio ou o apor
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.