Oliver Laxe e o equipo da súa película Sirāt chegan a Los Ángeles este domingo con dúas nominacións aos premios Oscar: mellor película internacional e mellor son. O filme, que xa obtivo recoñecemento en Cannes e sumou seis galardóns nos Goya, acude ao Dolby Theatre nunha edición que promete sorpresas e resultados incertos. Laxe recoñece que non buscou a maquinaria de Hollywood e cré que a súa obra mantén unha distancia estética que dificulta optar pola estatuilla. Aínda así, valora a visibilidade que lle deu o circuito internacional.
A chegada de Sirāt á gala reforta a traxectoria dun director procedente de Navia de Suarna cuxo percorrido foi, ata agora, máis celebrado fóra que dentro dos cauces tradicionais do cine español. A dobre nominación nos Estados Unidos representa tanto unha confirmación como unha oportunidade para ampliar apoios e financiamento. O equipo español e parte do reparto pisarán a alfombra vermella coa expectativa de que a proposta sensorial do filme conecte coa Academia.
O filme compite en dúas categorías nunha cerimonia marcada pola apertura e a imprevisibilidade do palmarés. Aínda que en febreiro Sirāt levou seis premios nos Goya, eses recoñecementos non foron nas categorías principais, o que Laxe interpreta como parte do seu particular percorrido crítico e artístico. O director aborda a cita con serenidade e sen grandes ilusións respecto á vitoria final.
Expectativas e declaracións do director
«O meu cine non é académico; non creo que imos gañar nos Oscar»,
Laxe explica que desde os seus primeiros pasos a súa obra atopou ecos fora de España, especialmente no Festival de Cannes, ao que atribuye unha legitimación esencial para poder desenvolver os seus proxectos. Na súa opinión, os premios funcionan moitos veces como portas que se abren: non son unicamente a consecución dun reconocimiento, senón mecanismos para obter liberdade creativa e recursos. Por esa razón concede un valor práctico a certos galardóns aínda que se mostre crítico coas expectativas.
O cineasta tamén ha subrayado que, pese a non contar con un Goya persoal —aunque a súa película triunfou en varias categorías técnicas—, ese vacío non lle ha frenado. Afirma que a carreira artística construíuse máis en función da confianza e da posibilidade de traballar con autonomía que polo cúmulo de estatuillas. Na súa visión, a recepción internacional foi decisiva para sostener a súa trayectoria.
A nominación ao apartado sonoro atopó ademais un matiz histórico: o equipo de sonido de Sirāt é o primeiro íntegramente femenino que consigue unha candidatura en esa categoría, un hito que xa ha suscitado elogios dentro da industria e que anade outra lectura sobre a película máis alá de súa dirección.
Hollywood e proxectos futuros
Sobre a súa relación con Hollywood, Laxe admite que a súa percepción mudou ao verlo por dentro. Evoca referencias culturais e cita ao cineasta estadounidense David Lynch para explicar a súa forma de mirar: prefere fixarse na experiencia completa antes que en detalles puntuals. Crea que a proposta sensorial de Sirāt foi un factor decisivo na acogida estadounidense.
A repercusión internacional tamén podería abrirlle portas para o seu próximo proxecto. Laxe confirma que traballa nunha nova idea e que, segundo as súas previsións, existe a posibilidade de que sexa un filme nos Estados Unidos. Adverte, non obstante, que mudarse de entorno esixe humildade: considera imprescindible gañarse o respecto e adaptarse a outra forma de producir cine.
A presenza de novos actores internacionais contribuíu a ampliar a visibilidade do filme. O actor Jacob Elordi elogiou publicamente o filme e compartiu anécdotas sobre a súa relación co director durante as xornadas previas á cerimonia. A mestura de recoñecemento crítico e apoios de figuras do cine contemporáneo consolida a atención sobre a proposta de Laxe.
A 98.ª edición dos premios Oscar será a primeira á que asista o director naviego en persoa como nominado; a súa chegada a Los Ángeles pon en perspectiva o camiño percorrido por unha obra que, segundo el, abriu portas dende a diferenza. Sexa cal sexa o resultado, a candidatura de Sirāt supón un momento de visibilidade relevante para o cine español e para un autor que mantén unha liña estética aló dos cánones máis académicos.
Pódete interesar:
