Soledade e lume: a morte silenciosa tralo incendio dunha casa en Rañobre

Dormía só. Vivía só. E cando o lume se ceibou coa súa vivenda no núcleo de Rañobre, na parroquia arteixá de San Tirso de Oseiro, tampouco ninguén estaba ao seu lado para avisar a tempo. O achado do corpo sen vida dun home de 65 anos entre os cascallos da súa propia casa puxo sobre a mesa unha cuestión incómoda que trascende o suceso puntual: que ocorre coas persoas que envellecen en illamento cando a traxedia chama á súa porta.

O aviso chegou ás 07.15 horas deste domingo ao 112 Galicia, neste caso a través da propia Garda Civil. A información que acompañaba a chamada era inquedante: ardiña un inmobre situado no número 15 de Rañobre e non se lograba localizar ao seu único ocupante, un sexaxenario que residía en solitario. Os veciños, que alertaron da gran cantidade de fume que saía do edificio, apuntaron a que o home podería seguir dentro.

Unha resposta rápida que chegou tarde de máis

A maquinaria de emerxencias activouse sen demora. Desde a sala de operacións mobilizouse ao Parque de Bombeiros de Arteixo, ao 061, á Policía Local e á Protección Civil do concello. Os efectivos conseguiron dominar as lapas en pouco tempo, pero o panorama que encontraron no interior era o peor escenario posible: a cuberta derrubárase sobre un dos cuartos, a estancia onde se orixinara o lume, e entre cascallos e os restos dun armario apareceu o cadáver do ocupante, sepultado polos cascallos.

Podería evitarse? É a pregunta que, como adoita ocorrer nestes casos, quedará no aire ata que a investigación achegue respostas. A Garda Civil encargouse das diligencias para aclarar a orixe do incendio, que por agora se descoñece. Determinar se foi accidental —unha estufa, un curto-circuíto, un descoido na cociña— ou respondeu a outra causa será o obxectivo dos axentes nos próximos días.

A soidade como contexto, non como escusa

Máis alá das causas técnicas do lume, o caso ten unha dimensión humana que non debería pasar desapercibida. Os residentes deste núcleo do concello coruñés, onde o coñecemento mutuo forma parte do día a día, describen á vítima como alguén que levaba anos vivindo na compaía exclusiva dos seus animais. Chama a atención, ademais, un detalle revelador: hai apenas uns días, o propio home acudira á televisión pública galega para relatar a súa experiencia coa soidade, no marco dun espazo dedicado a este fenómeno.

Que unha persoa tivese que recorrer a un medio de comunicación para dar testemuño do seu illamento, e que días despois aparecese sen vida entre as ruínas do seu fogar, obriga a reflexionar. Galicia, como outras comunidades envellecidas, arrastra un problema estrutural de despoboamento do medio rural e de envellecemento en soidade, con miles de fogares unipersonais habitados por maiores que dependen case por completo da mirada ocasional dos seus veciños. Neste caso foron precisamente os veciños quen achegaron aos servizos de emerxencias o dato clave: que o ocupante vivía só e podía estar dentro. Ese coñecemento informal da contorna resultou esencial para dimensionar a emerxencia desde o primeiro minuto.

Un verán negro para a comarca

O suceso de Rañobre non é un feito illado na comarca da Coruña durante os últimos meses. Trátase do segundo falecemento nun incendio rexistrado na zona no que vai de verán: anteriormente, un home duns cincuenta anos perdeu a vida nas instalacións da antiga hípica de A Garrocha, en Culleredo. Dúas mortes en pouco tempo debuxan unha pauta que merece atención non só estatística, senón tamén preventiva.