Vintecinco anos de Feira Franca: Pontevedra estrea a súa edición máis simbólica cun espectáculo que desborda a Ferrería

Hai aniversarios que se celebran con velas e outros que se celebran con lume. Pontevedra escolleu o segundo. A véspera dunha edición redonda, a número 25 da Feira Franca, quedou marcada na memoria de quen encheron a Praza da Ferrería ata un punto que dificilmente cabía nos plans de calquera organizador: a afluencia foi tal que o público derramouse cara a prazas contiguas na procura dun oco dende onde poder ver algo, aínda que fose unha fenda da función.

Un espectáculo concibido para a ocasión

O encargo de abrir a festa recaeu en Pablo Méndez, que deseñou unha posta en escena de amplo calado: números aéreos, acrobacias, danza, teatro, música, proxeccións audiovisuais e, como non, xogos de lume. No montaxe participaron decenas de persoas, entre elas unha trintena de artistas chegados dende distintos puntos de España e de Europa. Non foi unha improvisación: durante toda a semana a Ferrería serviu de escenario de ensaios, e a función foi puíndose ata a véspera, segundo explicou o propio Méndez o día da presentación do proxecto.

A elección da ubicación non foi casual nin a posta en escena tampouco. De feito, algunhas tabernas habilitáronse expresamente para a véspera da festa medieval, que tradicionalmente pon o punto e final ao verán pontevedrés. O formato, no corazón histórico da cidade, converte cada edición inaugural nun exercicio de convivencia entre o patrimonio urbano e as artes rústicas.

Unha historia de taberna e herdanza para contar a cidade

O fío narrativo do espectáculo afastouse do mero encadeamento de números soltos. A trama recreaba a historia dunha taberna pontevedresa do século XIX rexentada por unha muller que, tras a súa morte, deixa o negocio en mans da súa filla. Un argumento sinxelo en aparencia, pero con ecos evidentes das historias de transmisións, oficios e prosperidade que a propia Feira Franca evoca cada ano ao reconstruír a cidade de antano.

Convén recordar de onde vén esta festa. A Feira Franca celébrase dende finais dos anos noventa e traslada Pontevedra ao seu momento de maior esplendor comercial medieval, cando a vila recibía o privilexio dun mercado franco exento de impostos. Un cuarto de século despois, o evento consolidouse como unha das citas de recreación histórica máis relevantes de Galicia, capaz de mover a miles de persoas ao casco histórico e de xerar unha expectación que, como se viu nesta véspera, desborda calquera cálculo.

A véspera como antesala dun sábado decisivo

Todo apunta a que a noite inaugural non foi máis que o quecemento. O gran día da festa chega este sábado, xornada central na que o casco histórico transfórmase por completo: gremios, mercadores, música medieval e pasacalles toman as rúas durante horas. A organización mantén o groso da programación para esa xornada, que adoito concentrar a maior afluencia de visitantes de toda a semana.

Que unha véspera mova a miles de persoas di moito do momento que vive a cita. Fai uns anos, o inaugurarse cun espectáculo de gran formato parecería un luxo reservado a edicións conmemorativas; hoxe, a Festa de Interese Turístico Internacional converteu o seu arranque nun evento en si mesmo, con produción propia, elenco internacional e semanas de traballo previo. A pregunta que flota tras unha noite como esta non é tanto se a Feira Franca aguantará outros vinte e cinco anos, senón ata onde pode crecer antes de quedarse pequena no seu propio marco urbano.