Na xornada final da Sección Oficial do Festival de Málaga, celebrada o 13 de marzo de 2026 na capital malacitana, dous títulos erixíronse como claros aspirantes ás principais Biznagas: o debut no largo de Marta Matute, ‘Yo no moriré de amor’, e o intenso relato chileno ‘Hangar rojo’, dirixido por Juan Pablo Sallato. Ambas películas conquistaron á crítica e ao público pola súa combinación de temas sociais contundentes e interpretacións destacadas, colocándoas en pole para os galardóns que se anuncian ao peche do certame. A última proxección da competición deixa xa abertas as quinielas e confirma a preferencia do festival por miradas íntimas que abordan conflitos contemporáneos.

‘Yo no moriré de amor’ aborda a irrupción do Alzhéimer nunha familia xa distanciada entre si, e fágoo desde unha mirada moi persoal que xerou consenso entre os programadores e os espectadores. A ópera prima de Matute encaixa na tradición recente de Málaga de premiar directoras noveles que conxugan compromiso social e linguaxe cinematográfica sensible, un selo que marcou a selección nos últimos anos. O ton íntimo da película e a delicadeza coa que se representan as fracturas familiares situárona como favorita non só á Biznaga de Oro, senón tamén nas categorías de interpretación feminina e guión.

Na sección latinoamericana, ‘Hangar rojo’ destacou pola súa dureza e o seu impacto visual; o filme de Sallato propón unha trama de gran carga dramática que deixou pegada nas roldas de prensa e nas salas. A súa proposta, máis rotunda no estilo, foi eloxiada pola precisión da posta en escena e polo traballo do seu reparto, co chileno Nicolás Zárate como un dos nomes que soan con forza para a Biznaga ao Mellor Actor Protagonista. A forza expresiva da cinta convértea nunha alternativa sólida para os principais premios latinoamericanos que concede o certame.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Outra das apostas do festival é ‘La buena hija’, de Júlia de Paz, que comparte esa liña de cine feminista e social ligada ao retrato íntimo pero cun pulso narrativo máis seco e contundente. De Paz xa coñece ben a dinámica do certame: o seu traballo anterior converteu a Tamara Casellas en Biznaga á Mellor Actriz Protagonista, un precedente que engade expectativas sobre o seu novo filme. A película podería capitalizar a afinidade do xurado con historias que combinan realidade social e tensión dramática, e en Málaga semellan valorar esa coherencia autoral á hora de outorgar premios.

Na carreira polas interpretacións femininas, a veterana Carmen Maura destacou polo seu papel en ‘Calle Málaga’, onde desprega unha ampla gama de recursos mantendo a frescura que a caracteriza desde os anos oitenta. A súa presenza na pantalla reavivou o debate sobre a recompensa ás traxectorias consolidadas fronte aos impulsos cara a novas voces. En paralelo, a moza Sonia Almarcha figura como candidata na categoría de reparto polo seu retrato da nai afectada pola enfermidade na película de Matute, unha interpretación que conmovera a boa parte do público.

Na esfera masculina, ademais de Zárate, o nome de Juan Diego Botto floreceu con forza pola súa interpretación do personaxe pijo e esaxerado en ‘Altas capacidades’, un papel que moitos consideran practicamente asegurado para a Biznaga de reparto masculino. O festival, ademais, puxo sobre a mesa outros títulos con posibilidades de arañar galardóns, como ‘Iván & Hadoum’, de Ian de la Rosa, que propón unha historia de amor entre un mozo trans e unha moza de orixe marroquí no marco de conflitos laborais nos invernadoiros andaluces.

Películas como ‘Lapönia’, de David Serrano, cun elenco encabezado por Julián López e Natalia Verbeke, tamén amosaron opcións para premios técnicos e de interpretación grazas á súa notable factura e á química actoral. Na sección latinoamericana sobresae igualmente a arxentina ‘La mujer de la fila’, de Benjamín Ávila, que foi valorada polo seu pulso narrativo e por como articula a singularidade da súa proposta. No seu conxunto, a programación deste ano buscou equilibrio entre voces consolidadas e novas apostas que reflicten realidades variadas.

O certame pechará a súa competición coa entrega das Biznagas nos próximos días, tras a proxección fóra de concurso de ‘La Familia Benetón +2’, que serviu de telón para a fase final do festival. Os pronósticos, sinalan críticos e espectadores, parecen decantarse polas apostas íntimas e sociais que conseguen, á vez, resonancia estética e forza interpretativa. As decisións do xurado, con todo, sempre gardan sorpresas, polo que a expectación mantense ata o momento do fallo oficial.