O Betis clasificouse para a final da Copa do Rei xuvenil ao remontar ao Celta este mércores no estadio Anxo Carro de Lugo, onde venceu por 3-2 grazas a un gol no minuto 90. O encontro, celebrado o 11 de marzo de 2026, comezou con vantaxe galega de 0-2, pero o equipo andaluz reaccionou na segunda metade e logrou darlle a volta cun final agónico. A vitoria permite ao conxunto bético disputar a final programada para a mañá do domingo, mentres que o Celta queda coa sensación de ter deixado escapar unha oportunidade clara. O partido tivo alternativas tácticas e momentos brillantes que decidiron unha eliminatoria moi disputada.
O Celta saíu con boas sensacións e comezou dominando as ocasións nun tramo inicial intenso, no que estiveron no palco a presidenta do club e o corpo técnico ao completo. A primeira metade rompeuse cun tanto en propia porta tras unha serie de rebotas que rematou impactando no pé de Francisco Macías, cando apenas se disputaran quince minutos de xogo. Tres minutos despois, un erro defensivo permitiu a Aldrine Kiber aproveitar o espazo e anotar o 0-2, co que o conxunto lucense tomou unha renda que obrigou ao Betis a recompoñer o seu plan. O Celta controlou varios momentos a balón parado e soubo administrar a vantaxe durante boa parte do período inicial.
O Betis, non obstante, non se resignou e foi atopando vías de chegada, ata acurtar distancias antes do descanso. Un zurdazo potente de José Antonio Morante, que aparece con frecuencia pola banda dereita, reduciu a diferenza e deu osíxeno aos andaluces á saída do primeiro tempo. O gol modificou a tónica do encontro, que pasou a disputarse con maior intensidade física e con máis interrupcións, xa que ambos equipos buscaron evitar concesións que puidesen ser letais nunha semifinal tanto pola presión como pola transcendencia do pase á final. A reacción bética víase vir pola vontade de ocupar máis metros en campo rival.
A segunda metade converteuse nun duelo físico no que o Betis asumiu a iniciativa e o Celta adicouse a conter e saír ao contraataque. Houbo accións de perigo en ambas áreas: un disparo de Corralejo que se estrelou no poste e varias intervencións decisivas do porteiro visitante, que mantiveron vivo ao Celta en momentos clave. Manuel González emerxeu con actuacións importantes baixo paus, despexando ocasións que puideron sentenciar o choque a favor do Betis. Aínda así, o equipo lucense tivo as súas opcións en transición, con chegadas que incomodaron á zaga contraria e case culminaron no terceiro.
A reacción bética chegou con persistencia e concretouse no empate tras unha xogada colectiva na que Corralejo puxo o pase de morte e Rubén de Sá rematou sen oposición para asinar o 2-2. Minutos antes, Pedro García puxo en apuros á defensa rival cunha vaselina que golpeou no traveseiro, a opción máis clara do Celta para recuperar a vantaxe antes da recta final. Os cambios introducidos por ambos técnicos incrementaron a tensión e o ritmo, con substitucións que buscaban máis frescura ofensiva e control sobre o balón nos metros finais.
Cando o partido parecía avogado á prórroga, chegou a xogada que decantou a eliminatoria. Tras unha combinación pola banda de Antonio González, apareceu na área Enzo para rematar e establecer o 3-2 definitivo no minuto 90, desatando a euforia entre os xogadores e o corpo técnico verdiblanco. Ese gol, froito da insistencia e dunha subida pola banda no tempo engadido, certificou a remontada e deixou ao Celta sen tempo material para unha réplica que puidese forzar a prórroga. A definición no último suspiro deixou o pase ao Betis pechado de forma dramática.
A derrota supuxo unha dolorosa despedida para unha xeración cele
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.