A actualidade informativa vese marcada polo fisioterapeuta Toni Pérez Trigos, que explica o que para os observadores constitúe un dos desenvolvementos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
Os detalles que foron saíndo á luz revelan unha situación complexa que require un análisis detallado. Os fisioterapeutas adoitan tratalas con técnicas manuais, con punción seca, con osteopatía, coa aplicación de calor mediante instrumentación de radiofrecuencia, ou mediante exercicios guiados. Falamos das contracturas musculares, un dos diagnósticos máis habituais nas consultas de fisioterapia ou de medicina do deporte. Quen máis quen menos sentiu algunha vez esa incómoda sensación de nódulo nas costas (zona cervical e lumbar) ou no pescozo. Con todo, hai algunha voz discordante respecto do termo, como a do libro ‘No te lesiones más’ (Libros Cúpula) do fisioterapeuta e divulgador Toni Pérez Trigos. «O problema xérase co que a xente pensa que sucede cando sofre unha contractura, relacionámolo cunha bola, con algo que está atrapado, cando o teu corpo non ten a capacidade de facer un nó», conta o experto no pódcast ‘Abecedario del Bienestar’, que afonda na terminoloxía segundo a medicina e desenvolve a explicación. «En termos médicos a contractura é a contracción permanente dun músculo. Os dous compoñentes principais que fan a contracción muscular son a actina e a miosina. Estes dous compoñentes están moi xuntos todo o tempo e teñen que moverse. Se non o fan, non se move o músculo. Isto pódenos ocorrer cando morremos; a rigidez cadavérica. Tamén nos sucede nalgúns problemas neurolóxicos nos cales un músculo queda ‘pillado’ e non se move. Pero é imposible que un músculo quede paralizado en condicións totalmente normais. É dicir, por exemplo, nas costas. Entón, a sensación de ter un nódulo é unha sensación. Ter un bulto é unha sensación. Pódese chamar contractura. Pero o importante non é o termo, é entender que está a ocorrer alí», desenvolve o divulgador. É dicir, interpretalo como un nó que hai que desatar é o erro principal para o fisioterapeuta, coñecido nas redes sociais como @fisioteduca, onde acumula case dous millóns de seguidores. Segundo explica o experto durante a charla, non se trata dun nó ou dun bulto como tal, senón dun dor muscular xerado por unha causa concreta, que pode deberse a unha sobrecarga, fatiga ou a un estímulo que supera o noso umbral de tolerancia. Engade tamén que o músculo compórtase «como un pote de mel». «Cando o abres, a mel está dura. Cando lle aplicas movemento empeza a abrandarse. Isto é un fenómeno físico que se chama estado xel, que é un estado xenlaxinoso. Pois o músculo está nun estado xel. Se ti estás superinactivo, o músculo estará ríxido, pero en canto empeces a aplicar movemento ou contacto, como unha masaxe, o músculo comeza a abrandarse. E por iso temos a sensación de que nos aliviaron. Se lle damos movemento, vai mellorar», conta. Como argumenta na gravación coas xornalistas no pódcast, trátase dunha medida que funciona a curto prazo. A masaxe pode crear un círculo vicioso e pode proporcionarnos seguridade, pero o que realmente funciona a longo prazo é o movemento mediante un patrón activo. O seu mensaxe é bastante claro ao respecto, xa que fai fincapé en que o importante é moverse, realizar algo de exercicio, traballar forza e manter un corpo activo para evitar lesións e mellorar a calidade de vida. Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
É importante destacar que este tipo de situacións non ocorren no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental en
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.