Os últimos acontecementos relacionados con ¿necesitamos heroes? xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Debate sobre a Historia e os Heroes
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Hai unha interesante disputa na Corrala 2.0 do otrora pajarico celeste, sobre a visión da Historia que uns e outros teñen e evidencian. ¡Sobre a Historia de España, claro! Que é coa que adoitamos darnos na cabeza, ora tirándonos coma proxectil a obra enteira de don Modesto Lafuente, ora a de Tuñón de Lara.
Para o lector de Historia, a disquisición sobre o superado positivismo ou en que consiste a historia social da Escola dos Annales soe quedar lonxe. Pero é certo que son enfoques moi diferentes, aínda que me pregunto se non poderían ser complementarios.
O caso é que, tras anos en que semellaban quedar esquecidos ou relegados aqueles heroes que adoitan ser protagonistas da historiografía de antano, incluso en libros infantís e xuvenís, tanto a novela histórica como a historia novelada, por non falar do novo boom do ensaio histórico divulgativo, está a traer ao primeiro plano personaxes que parecían, talvez descoñecidos para as novas xeracións, pero sen dúbida para nada ocultos por algunha trama anglomasónicasionista.
É certo que, en ocasións, pasamos do esquecemento ao empacho. E se hai dez anos ata Perry non sabía quen era Blas de Lezo, resulta vergoñento seguir lendo cousas refiríndose a el como o gran esquecido e secuestrado da Historia, nada menos que o mellor almirante de España. Que, por certo, non, non o foi. Pero dá igual. O moi noso é a esaxeración e pasar da indiferencia ao exceso coa mesma paixón.
Por suposto non imos botarnos a culpa por non ter sabido deste ou aquel personaxe histórico; todo é froito do pésimo sistema educativo, dunha conspiración propia dos «canteros» dos Simpson ou do sursuncorda. E denunciamos que na Enciclopedia Británica non saía nada do Medio Hombre, pero non temos nin raposa idea de se na Espasa aparecía. E profusamente. ¡Que máis dá!
E agora, coa fe do converso, lánzome a el para convertelo nun heroe máis propio de Marvel ou de DC, que o gran heroe que seguramente foi… polo menos no militar. Porque no persoal, ¿o foi? Seguimos sen ter nin idea. Pero así considéramo porque nos gusta imaxinalo sobre o forte de San Felipe observando como a armada de Vernon marcha rumbo á Pérfida Albión, mentres micciona albisándoos fuxir.
Con todo isto, que non deixa de ser un exemplo, facemos un flaco favor á complexa Historia de España e a tantísimos protagonistas que a abarrotan. Protagonistas que non teñen que ser heroes, senón persoas de carne e óso, coas súas sombras, as súas luces, as súas miserias, as súas glorias… nun entorno que tamén resulta interesantísimo.
Reflexión sobre a Narrativa Histórica
Sono un auténtico friki dos libros enciclopédicos sobre a vida cotiá que foron as épocas nas que viviron e se relacionaron eses grandes. Deste xeito creo que entenderiamos mellor a Pelayo, Díaz de Vivar, Fernández de Córdoba, Cortés, Bazán, Gálvez ou Empecinado. Por citar uns poucos, pero bos epítomes de a quen nos referimos.
E como lector de novela, nelas quero diversión, acción, e ata que a ficción reescriba a realidade. Como cando vou
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.