Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, «non hai Noitevella en que. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Risco de atragantamento na infancia
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. «Non hai ano en que non acabe algún neno nas urxencias por este motivo, con consecuencias ás veces graves ou incluso fatais», advirte o doutor Ignacio Manrique, coordinador do Comité de Soporte Vital da Asociación Española de Pediatría (AEP), quen insiste en que «o atragantamento pódese previr tomando as medidas axeitadas e aprendendo a actuar correctamente se se produce un episodio».
E é que, en menos dun segundo, o que deberían ser unhas festas alegres convértese, cada ano, nunha pesadelo para moitas familias. A asfixia, lembran desde a AEP, é unha das principais causas de mortalidade durante a infancia, especialmente en nenos de entre un e cinco anos, xa que as súas habilidades motoras e de deglución aínda non están completamente desenvolvidas.
Neste tramo de poboación, corrobora a doutora Sonia Pérez, pediatra do Hospital Vithas Valencia 9 de Octubre, o risco de asfixia por atragantamento increméntase porque os nenos pequenos non teñen todos os dentes para mastigar axeitadamente, o reflexo de deglución aínda debe desenvolverse máis e non son conscientes a esas idades do perigo que iso conleva.
Alimentos e obxectos perigosos durante as festas
Durante as festas de Nadal e especialmente na Noitevella que se celebra esta noite, sinalan os pediatras, aumenta o risco de atragantamento ao consumirse máis turróns, froitos secos, peladillas, palomitas de millo e, sobre todo, uvas e caramelos.
En relación coas uvas, presentes na maioría das casas nesta última noite do ano, desde a AEP insisten: non se lles ofrezan uvas enteiras aos menores ata, polo menos, cumpridos os 4 ou 5 anos, cando o risco de atragantamento diminúe significativamente. Ata entón, recoméndase «cortalas en catro anacos polo longo, non en rodajas».
As uvas deben estar, engade Manrique, «peladas e sen sementes, pois a pel é resbaladiza e pode desprazarse sen querer cara á gorxa». Tamén é conveniente, prossegue este pediatra, «que o neno estea sentado e tranquilo cando as tome e que, por suposto, conte coa supervisión dun adulto». Como alternativa, suxire este experto «os gusanitos de sémola de millo ou as pasas».
Sen esquecer outros riscos, engade a doutora Sonia Pérez, como poden supoñer «as pezas pequenas de xoguetes e os globos: canto menor é o calibre, maior é o perigo, pois se os aspiran, ao ser goma adáptanse á vía aérea e é moi, moi complicado sacalos».
Xunto coas clásicas uvas, os caramelos, especialmente os duros e redondos, poden bloquear completamente a vía aérea dun neno en segundos. Non se desfan axiña e encaixan con facilidade na gorxa. Por todo iso, son unha das causas máis frecuentes de atragantamento na infancia, especialmente en menores de 5 anos.
Recomendacións e maniobras de actuación
O Comité de Soporte Vital da Asociación Española de Pediatría (AEP) ofrece as seguintes recomendacións por idades: De 0–3 anos: risco moi alto. Non deben consumir caramelos. Entre os 3 e os 5 anos: risco alto, incluso con supervisión por parte de familiares ou de adultos que estean xunto a el. Por riba desta idade: o risco diminúe, pero non desaparece.
Tal e como explica o doutor Manrique, existen algúns mitos que ocasionan erros na actuación ante un at
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.