Adif anunciou que cortará a circulación do único tren rexional que conecta Ourense con Vigo entre Guillarei e Vigo-Guixar a partir do próximo 7 de abril de 2026, obrigando aos viaxeiros a completar ese tramo en autobús. O desvío afectará ao Regional exprés 12623 e ao seu correspondente de regreso, o 12608, e prolongarase ata as 14:00 do 7 de abril de 2027, segundo o calendario de obras feito público pola entidade xestora de infraestruturas.
Un peche excepcional: como e por que se interrumpe a liña
A medida non é un peche puntual. Adif plantea unha interrupción continuada da circulación entre Redondela e o apeadeiro de Louredo-Valos para permitir a renovación integral do tramo: os traballos inclúen a rebaixa da plataforma en catro túneles para poder instalar a catenaria de alta tensión que permita operar con 25.000 voltios de corrente alterna. Actualmente, a liña do Miño está electrificada a 3.000 voltios de corrente continua, un sistema que limita a interoperabilidade coas series modernas de material rodante e a eficiencia enerxética en percorridos máis longos.
O corte é, segundo a propia descrición de Adif, o máis prolongado que sofre a vía desde que se inaugurou hai case 145 anos. A vía, con trazados e túneles que datan de finais do século XIX, esixe intervencións complexas: non chega con cambiar cableado, senón que hai que adaptar a sección entre túneles —nun tramo de varios quilómetros— para garantir a seguridade, a ventilación e os novos gálibos eléctricos.
Para os trens afectados, a solución prevista é un transbordo en autobús entre Guillarei e Vigo-Guixar. Fontes próximas á operativa explican que, salvo excepcións puntuais, non haberá substitución por convois alternativos pola vía férrea durante ese período, polo que a prestación do servizo rexional dependerá da programación de lanzadeiras por estrada que acompañen aos trens nos extremos da sección cortada.
Antecedentes técnicos e as razóns da transformación
A liña do Miño, arteria tradicional do ferrocarril galego, leva décadas loitando con infraestruturas antigas e electrificación anticuada. A conversión a 25 kV é unha aposta técnica habitual na rede española para mellorar o rendemento enerxético e a compatibilidade cos novos trens eléctricos. Ademais, permite eliminar adaptacións técnicas que penalizan tempos comerciais e mantemento.
En Galicia, as obras deste tipo adoitan enfrontarse a retos particulares: túneles próximos ao litoral, pendente acusada en determinados tramos e unha distancia considerable entre estacións que obriga a planear operación alternativa con antelación. Redondela, nó ferroviario con conexión cara a Pontevedra e á ría de Vigo, concentra parte da complexidade; rebaixar a plataforma en catro túneles implica actuacións de escavación, sostemento e adaptación de drenaxes que non admiten cortes intermitentes sen elevar custos e prazos.
Historicamente, a liña recibiu actuacións puntuais, pero non unha interrupción desta magnitude. Non é a primeira vez que a modernización do ferrocarril en Galicia xera malestar cidadán pola falta de subministración ferroviaria durante longos períodos; nos últimos anos sucedéronse queixas similares cando se acometeron obras en enlaces coa alta velocidade ou en pasos por localidades con escasa alternativa por estrada.
Impacto nos viaxeiros, economía local e próximos pasos
A posta en marcha do plan de desvío en autobús plantea dúbidas prácticas. Para usuarios habituais —traballadores, estudantes e viaxeiros puntuais—, o transbordo supón alongar o traxecto, incerteza
