Alejandro Sánchez de Miguel, astrofísico e especialista en contaminación lumínica, afirmou o 12 de marzo de 2026 en Vigo que as famosas luces de Nadal da cidade non son visibles desde Marte nin desde a Estación Espacial Internacional, aínda que si aparecen en imaxes de moi alta resolución tomadas por un satélite chinés. As súas declaracións, realizadas con motivo da asamblea da Asociación contra a Contaminación Lumínica en España celebrada na cidade, reabren o debate sobre a retórica municipal e o impacto ambiental dese alumeado. O científico matiza que a afirmación do alcalde sobre a visibilidade dende o espazo é máis unha acción de marketing que unha constatación científica. Trátase, segundo el, dunha hipertrofia comunicativa que non se corresponde coas medicións realizadas sobre o terreo.
Sánchez de Miguel, un dos técnicos máis citados a nivel internacional en estudos sobre luz artificial nocturna, realizou á súa vez medicións directas en Vigo durante o pasado Nadal para contrastar a impresión pública con datos empíricos. O encontro da asociación, que reúne especialistas, técnicos e activistas, escolleu Vigo como escenario precisamente pola fama da súa iluminación festiva e pola comunicación institucional que a acompaña. O astrofísico recoñece que a cidade presenta unha abondanza de luminarias LED, pero apunta que iso non a converte automaticamente na urbe máis iluminada do mundo. As súas observacións combinan análises de campo e o exame de imaxes satelitais con distintas resolucións.
Na valoración que ofreceu á prensa, Sánchez de Miguel subliñou que as imaxes procedentes da Estación Espacial Internacional non alcanzan a resolución necesaria para identificar con claridade as luces da cidade de Vigo, e moito menos para sosteñer que se aprecian desde Marte. A aseveración sobre a visibilidade marciana carece, na súa opinión, de base empírica e entra no terreo da hipérbole. Con todo, admitiu que certas capturas en alta definición tomadas por satélites de fabricación chinesa si mostran puntos de iluminación que corresponden con elementos concretos do alumeado urbano. Ese matiz é o que, segundo o investigador, explica a confusión entre o que é espectacular nas imaxes e o que é realmente visible desde distancias extremas.
As palabras do científico van dirixidas, en parte, a relativizar as afirmacións do alcalde Abel Caballero, quen converteu a iluminación de Nadal nun sinal de identidade comunicativa para a cidade. Sánchez de Miguel describiu ese fenómeno como unha performance de marketing máis que como un feito astronómico comprobable, aínda que pediu que esa lectura non desprezase as molestias reais que sofren veciños e veciñas. Ao seu xuízo, a espectacularidade transmitida nas redes e medios non sempre reflicte a realidade física da emisión lumínica desde o espazo. Esa distancia entre percepción e medida é central para entender por que se xeran expectativas que non resisten un exame científico.
Na súa inspección sobre o terreo, o astrofísico constatou que, aínda que abondan os LED, Vigo non exhibe un nivel de iluminación superior ao de outras capitais comparables, o que lle levou a certa decepción estética. Detectou, non obstante, fontes puntuais de brillo moi intenso que non están vinculadas estritamente á ornamentación de Nadal: sinalou o resplandor asociado a infraestruturas como o ascensor panorámico coñecido como Halo como un foco de contaminación lumínica relevante. A noria instalada durante as festas foi, segundo Sánchez de Miguel, o elemento máis brillante detectado desde o espazo, aínda que puntualizou que a súa natureza non encaixa exactamente na categoría de alumeado de Nadal tradicional. Tamén mencionou que a árbore, a bola e a caixa de agasallo son os obxectos decorativos que mellor rexistran os sensores satelitais.
En termos normativos
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.