O Papa: sufrimento palestino e aumento do antisemitismo

Os últimos acontecementos relacionados coa denuncia do Papa sobre o sufrimento do pobo xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O Papa amosouse preocupado este domingo pola deriva antisemita que están a tomar as mobilizacións de apoio a Gaza e á flotilla, como por exemplo o atentado do xoves que deixou tres mortos na sinagoga de Manchester ou a substitución nas rúas de Roma do nome das vítimas do Holocausto polo de persoas falecidas na Franja. Tamén apoiou o plan de paz que Trump e Netanyahu propuxeron a Hamás, pois pediu a «todos os responsables que se comprometan con este camiño». Por outra banda, celebrou misa ante decenas de miles de persoas de asociacións de axuda a migrantes, e na homilía retomou as reclamacións do Papa Francisco en defensa de quen se ve obrigado a abandonar o seu país pola guerra, a violencia ou a pobreza. «Expreso a miña preocupación polo aumento do ódio antisemita no mundo, como desgraciadamente se viu co atentado terrorista de hai uns días en Manchester. Segue entristecéndome o inmenso sufrimento que padece o pobo palestino en Gaza», dixo durante o ángelus na praza de San Pedro, encadeando unha e outra frase. Por outra banda asegurou que ve positivamente que «nestas últimas horas, na dramática situación do Oriente Medio, se están dando algúns pasos significativos nas conversas de paz, que espero alcancen pronto os resultados desexados». «Fago un chamamento a todos os responsables para que se comprometan con este camiño, cesen o fogo e liberen aos reféns», engadiu. Como líder espiritual, propuxo aos católicos que este mes de outubro recen o rosario para implorar a paz no mundo e este domingo pediu concretamente oracións «para que os esforzos que se están a facer poñan fin á guerra e nos leven cara a unha paz xusta e duradeira». «Intensifiquemos a nosa oración pola paz: unha oración que se converte en solidariedade concreta cos pobos estraídos pola guerra», insistiu. Como a misa deste domingo era a clausura do Xubileo dos Migrantes, tanto na homilía como no ángelus reflexionou tamén sobre o papel dos cristiáns ante a crise migratoria. Durante a homilía retomou o ton que utilizaba o seu predecesor, o Papa Francisco, e dixo que «non se debe obrigar a ninguén a marchar, nin se debe explotar ou maltratar a ninguén por estar necesitado ou ser forasteiro. En primeiro lugar debe poñerse, sempre, a dignidade humana», clamou. O Papa mencionou que «a fe transforma a nosa existencia ata converterla nun instrumento da salvación que Deus segue querendo realizar no mundo». «É unha salvación que se realiza cando nos comprometemos en primeira persoa e facémonos cargo, coa compaixón do Evanxeo, do sufrimento do próximo; é unha salvación que se fai camiño, de forma silenciosa e aparentemente ineficaz, nos xestos e nas palabras cotiás». Trátase de saír da «comodidade do noso individualismo, quedar para mirar á cara aqueles que chegan desde terras lonxanas e sufridas, permanecer para abrirlles os brazos e o corazón, acollelos como irmáns, ser para eles unha presenza de consolación e esperanza». León XIV propuxo contemplar «a historia de moitos dos nosos irmáns migrantes, o drama da súa fuxida da violencia, o sufrimento que os acompaña, o medo a non conseguilo, o risco de perigosas travesías ao longo das costas do mar, o seu berro de dor e desesperación. Esas barcas que esperan avistar un porto seguro no que poidan repousar e esos ollos cheos de anguria e esperanza que buscan unha terra firme á que…»