Análise: Vicente Vallés relata como foi a súa infancia nun barrio de chabolas de Vallecas: «alí vivía a xente pobre da época»

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, vicente vallés relata como foi. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que han emerxido revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Aos 62 anos, Vicente Vallés (Madrid, 1963) leva xa varias décadas consolidado na cúspide do xornalismo español, especialmente entre os sectores máis críticos co Goberno. Grazas ao seu traballo como presentador dos informativos de Antena 3, o madrileño logrou toda unha hazaña ao alcance de poucos referentes da comunicación: acumular máis de 60 meses de liderado no ‘prime time’ co seu telediario. Con todo, non todo foi doado na súa vida antes de chegar á cima onde se atopa agora: creceu nunha zona de chabolas situada no barrio de Vallecas. Cos pés ancorados no chan e consciente de onde vén, o comunicador recoñeceu en máis dunha ocasión o esforzo económico que tiveron que facer os seus pais para sacar adiante á familia na época da posguerra. Sobre estes primeiros anos de vida sincerouse no programa ‘Herrera en COPE’, onde acudiu hai uns días para presentar a súa cuarta novela, ‘La caza del ejecutor’, unha obra de espías coa que volve á ficción este 2025. Durante esta íntima entrevista con Alberto Herrera, o fillo de Mariló Montero e Carlos Herrera quixo preguntarlle por como foi medrar neste barrio e polas necesidades económicas que atravesou a súa familia. O locutor comezou a charla móstrandolle ao xornalista unha imaxe do barrio no que medrou durante os anos 60 e pedíndolle que a describise aos oíntes. «Esa é unha rúa do barrio de Vallecas. Se non é exactamente na que eu vivín cando era pequeno, se parece moito. Era neste tipo de rúas, de chabolas, onde vivía a xente pobre da época», comezou dicindo ao ver a fotografía do lugar no que se criara xunto aos seus irmáns. Vallés relatou que o seu propio avó construíra unha daquelas vivendas que aparecía na imaxe «coas súas propias mans» e co apoio de outros tantos veciños da zona: «Axudábanse uns aos outros. Moitas daquelas casas xurdiron da nada, eran descampados que estaban nesa zona de Madrid». Hai anos que esas vivendas, feitas a base de barro e outros poucos materiais, deixaron de existir «por fortuna», aínda que o presentador de Antena 3 non se esqueceu dos anos que alí pasou. «Si, é unha zona que teño no meu recordo de neno», recoñeceu no programa da Cadena COPE. Se Vicente Vallés logrou saír desa situación marcada polos anos da posguerra foi grazas ao esforzo dos seus pais, que se encargaron de que os seus fillos puidesen levar unha vida mellor que a deles. Como xa contara nalgunha ocasión, os seus proxenitores viviron nunha España «con moitas dificultades económicas» e loitaron para que os seus descendentes puidesen ter máis posibilidades das que eles tiveran na súa xuventude. Durante aqueles anos, a súa nai, Loli, que era modista, «traballou moito» para manter á familia, aínda que foi moi afortunada no ámbito laboral. «Tivo a sorte de traballar con familias que a coidaron moito, que a trataron moi ben e iso axudouilla a prosperar», relatou o presentador nesta mesma entrevista. En canto ao seu pai, Vicente, falecido hai uns meses, tivo que desempeñar «varios traballos» para axudar á familia: «Como era propio da época, tiña varios empregos para poder saír adiante. Foi torneiro, aínda que esa profesión exerceua pouco tempo. Logo traballou nunha empresa que se dedicaba a realizar probas coas torres de tendido eléctrico». Aínda así, máis alá destes empregos, o pai de Vallés tamén puido dedicarse a unha das súas grandes paixóns: a música. «Foi cantante de orquestra, era parte do pluriemprego que tiña.