Atropelo mortal en Mondoñedo: os riscos esquecidos do campo

O sector primario galego afronta unha realidade que rara vez ocupa os grandes titulares: a soidade e o perigo como compañeiros de traballo. O tráxico suceso acontecido o pasado luns nunha leira gandeira da parroquia mindoniense de Santa María Maior é un exemplo desgarrador desta problemática silenciosa. Un home perdía a vida ao ser arroiado polo seu propio vehículo, nun accidente que, polas circunstancias, non tivo testemuñas e cuxa alerta só se produciu cando a súa familia comezou a botar en falta.

O reloxo en contra do medio rural

Foi pasadas as once da noite cando o 112 Galicia recibiu a primeira chamada. Un familiar alertaba de que non tiña noticias do home, que acudira ós seus labores na explotación. A busca activouse de inmediato, mobilizando un amplo dispositivo formado polo Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, a Garda Civil de Tráfico, os Bombeiros de Barreiros e a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Mondoñedo. A localización do corpo, atrapado baixo o turismo nunha zona de difícil acceso, confirmou a peor das sospeitas. A rapidez do operativo chocou contra a crueza dun desenlace que, probablemente, se consumara sen que ninguén puidese facer nada.

O vehículo propio: un perigo latente nas granxas

Os accidentes por atropelo co propio coche constitúen un risco inherente ao traballo con vehículos en terreos irregulares. Unha pendente mal calculada, un freo de man que non retén, un simple descoido ao manobrar… calquera mínimo erro pode resultar mortal. Nas explotacións galegas, onde o minifundio e as parcelas en zonas de forte desnivel son a norma, este perigo multiplícase. O caso de Mondoñedo volve pór sobre a mesa a necesidade de revisar os protocolos de seguridade antes de apearse do vehículo, por rutineira que pareza a parada.

A coordinación de emerxencias na dificultade do rural profundo

A resposta dos servizos de emerxencia foi exemplar en canto a mobilización, integrando a maior parte das unidades dispoñibles na comarca da Mariña. Porén, o acceso á leira —descrito como complicado— é un factor que condiciona calquera rescate no rural galego. Estradas secundarias, pistas forestais, leiras enriscadas… a orografía non só dificulta a chegada da axuda, senón que en moitas ocasións atrasa a asistencia vital. Para os bombeiros e os efectivos de Protección Civil, intervir neste tipo de emprazamentos supón un desafío diario que esixe unha preparación continua.

Conmoción veciñal e a materia pendente da seguridade

A noticia causou unha fonda consternación en Santa María Maior e en todo o municipio. Nas pequenas parroquias, onde todo o mundo se coñece, a perda dun veciño nestas circunstancias golpea con especial dureza. Máis alá da dor, o suceso abre un debate incómodo mais necesario: estanse tomando as suficientes medidas de protección no día a día do campo? A mecanización trouxo avances, pero tamén novos perigos que requiren unha formación específica para autónomos agrarios.

Prevención: a barreira contra o evitable

Os manuais de seguridade laboral para o sector primario inciden en que unha parte significativa destes accidentes se podería evitar seguindo pautas moi básicas: revisar o sistema de freos, calzar as rodas con cuñas nunha pendente, asegurarse de que a panca de cambios está nunha marcha correcta e, sobre todo, nunca dar por suposto que o vehículo está completamente quieto ó descender. A concienciación é a primeira barreira, mais sen investimento en medios nin formación específica, o rural galego seguirá acumulando traxedias evitables.

A morte deste traballador nunha leira de Mondoñedo non debe ser só unha noticia de sucesos. Ten que converterse nun punto de in