O sector primario galego enfronta unha realidade que raramente ocupa os grandes titulares: a soidade e o perigo como compañeiros de traballo. O trágico suceso ocorrido o pasado luns nunha finca ganadeira da parroquia mindonense de Santa María Maior é un exemplo desgarrador desta problemática silenciosa. Un home perdeu a vida ao ser arrolado polo seu propio vehículo, nun accidente que, polas circunstancias, non tivo testemuñas e a súa alerta só se produciu cando a súa familia comezou a darlle de baixa.
O reloxo en contra do medio rural
Foron pasadas as once da noite cando o 112 Galicia recibiu a primeira chamada. Un familiar alertaba de que non tiña noticias do home, que había acudido ás súas labores na explotación. A busca activouse de inmediato, mobilizando un amplo dispositivo formado polo Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, a Garda Civil de Tráfico, os Bombeiros de Barreiros e a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Mondoñedo. A localización do corpo, atrapado baixo o turismo nunha zona de difícil acceso, confirmou a peor das sospeitas. A rapidez da operación chocou contra a crueldade dun desenlace que, probablemente, se había consumido sen que ninguén puidese facer nada.
O vehículo propio: un perigo latente nas granxas
Os accidentes por atropello co propio coche constitúen un risco inherente ao traballo con vehículos en terreo irregulares. Unha pendente mal calculada, un freo de mans que non retén, un simple descuido ao manobrar… calquera mínimo fallo pode resultar mortal. Nas explotacións galegas, onde o minifundio e as parcelas en zonas de forte desnivel son a norma, este perigo multiplícase. O caso de Mondoñedo volve a poñer sobre a mesa a necesidade de revisar os protocolos de seguridade antes de baixar do vehículo, por rutinaria que pareza a parada.
A coordinación de emerxencias na dificultade do rural profundo
A resposta dos servizos de emerxencia foi exemplar no que respecta á mobilización, integrando a maior parte das unidades dispoñibles na comarca da Mariña. Con todo, o acceso á finca —descrita como complicado— é un factor que condiciona calquera rescate no rural galego. Estradas secundarias, pistas forestais, fincas enriscadas… a orografía non só dificulta a chegada da axuda, senón que en moitas ocasións retrasa a asistencia vital. Para os bombeiros e os efectivos de Protección Civil, intervenir neste tipo de emplazamentos supón un desafío diario que esixe unha preparación continua.
Conmoción veciña e a asignatura pendente da seguridade
A noticia provocou unha honda consternación en Santa María Mayor e en todo o concello. Nas pequenas parroquias, onde todo o mundo se coñece, a perda dun veciño nestas circunstancias golpea con especial dureza. Alén da dor, o feito abre un debate incómodo pero necesario: ¿estanse tomando as medidas de protección suficientes no día a día do campo? A mecanización trouxo avances, pero tamén novos perigos que requiren unha formación específica para autónomos agrarios.
Prevención: a barreira contra o evitable
Os manuais de seguridade laboral para o sector primario inciden en que unha parte significativa destes accidentes podería evitarse seguindo pautas moi básicas: revisar o sistema de freos, calzar as rodas con cunchas nunha pendente, asegurarse de que a alavanca de cambios está nunha marcha correcta e, sobre todo, nunca dar por suposto que o vehículo está completamente quieto ao descender. A concienciación é a primeira barreira, pero sen investimento en medios nin formación específica, o rural galego seguirá acumulando traxedias evitables.
A morte deste traballador nunha finca de Mondoñedo non debe ser só unha noticia de sucesos. Ten que converterse nun punto de inflexión.
