Hoxe, 10 de marzo de 2026, un grupo de pacientes do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) presentou perante a Valedora do Pobo unha queixa colectiva polos atrasos de ata catro anos nas probas de diagnóstico xenético preimplantacional. Entre as asinantes figura Isabel López Andrade, que denuncia que, aos seus case 37 anos, a demora reduce as posibilidades de ter un fillo sen a enfermidade herditaria que ela porta. A reclamación, promovida tamén pola Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS, esixe explicacións e alternativas asistenciais ante o que definen como unha paralización das listas de espera.
Os afectados relatan que foron derivados desde Vigo ao CHUS porque este hospital é o centro de referencia en Galicia para este tipo de probas, e que cando intentaron recoller información en decembro pasado lles comunicaron que as listas estaban “totalmente paralizadas” desde novembro de 2024. No caso de Isabel López Andrade, o trámite iniciouse a finais de 2023 e a primeira cita tivo lugar en setembro de 2024, cando lle informaron dun prazo de espera aproximado dun ano e medio e de plans para contratar persoal. Sen embargo, esas previsións non se materializaron e a situación administrativa non avanzou desde entón.
Os pacientes critican ademais a falta de transparencia: aseguran que non se lles notificou de forma oficial a paralización das listas e que, a pesar das consultas, non coñecen a súa posición no listado de espera. Rexistraron catro ou cinco reclamacións formais sen recibir resposta concreta, o que, segundo din, provoca unha sensación de “opacidade total” sobre o procedemento. Ante a incerteza e o envellecemento ovárico asociado á idade, varios dos afectados están a valorar recorrer a centros privados para acelerar o proceso.
O caso de Isabel adquire unha arista preventiva: ela é portadora dunha mutación vinculada a un risco elevado de cancro de mama e ovario, polo que a intención de someterse a un diagnóstico xenético preimplantacional é evitar a transmisión dese xene á súa descendencia. A muller lembra que estes son tratamentos orientados a previr enfermidades futuras e que, a nivel persoal, probablemente a obrigarán a afrontar intervencións profilácticas se chega aos 40 anos. Ademais da dimensión sanitaria, sinala o custo humano e económico que supón tratar un cancro fronte a investir en medidas preventivas.
Tamén figura entre as asinantes Alicia Piñón, de 35 anos, que permanece en lista de espera para unha fecundación in vitro con diagnóstico preimplantacional. A súa situación ilustra a presión dos límites de idade: cada mes que pasa pode reducir a probabilidade de éxito dunha FIV e aumentar a necesidade de recorrer a técnicas alternativas. A asociación que promoveu a queixa reclama explicacións e solucións para todos os afectados, mentres subliña o carácter colectivo do problema.
Fontes da Área Sanitaria compostelá indicaron a este xornal que está prevista unha ampliación de recursos para estes programas e que se está a estudar a posibilidade de derivar pacientes a outros centros co fin de acurtar os prazos de espera. A administración sanitaria defende que existen plans de actuación para responder á demanda, aínda que non ofreceu unha data concreta para a reanudación normalizada dos procesos. Os denunciantes, pola súa parte, solicitan información clara e prazos concretos que lles permitan tomar decisións sobre a súa saúde reprodutiva.
Especialistas consultados por pacientes e asociacións lembran que o diagnóstico xenético preimplantacional é especialmente sensible ao factor tempo, porque a calidade e cantidade de ovocitos diminúen coa idade materna e iso afecta tanto á probabilidade de embarazo como á saúde do futuro fillo. Un atraso prolongado pode, ademais, obrigar a pl
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.