Condenan á Xunta a pagar 10.000€ ao exxefe de Psiquiatría de Pontevedra

O Xulgado de Primeira Instancia de Pontevedra condenou a Xunta de Galicia a indemnizar con 10.000 euros a un médico que foi cesado como xefe do servizo de Psiquiatría do Complexo Hospitalario de Pontevedra. A sentenza, datada en marzo de 2026, considera que o procedemento seguido pola administración autonómica causou un prexuízo moral ao profesional e non respectou as esixencias mínimas de tutela da súa reputación e dignidade. A decisión reproduce ademais a existencia de resolucións anteriores que xa cuestionaran a validez dese cese.

O fallo céntrase exclusivamente no concepto de dano moral e non entra a fixar outras responsabilidades económicas máis aló da indemnización sinalada. O tribunal entende que a remoción do facultativo se produciu na fase final da súa carreira, tras décadas de servizo, e que aquela actuación afectou gravemente ao seu prestixio profesional. Por iso considera procedente unha reparación económica que, se ben limitada en cantidade, supón un recoñecemento do agravio sufrido.

O demandante, que exercía como xefe do Servizo de Psiquiatría do hospital pontevedrés, solicitou na súa demanda a nulidade do cese e unha indemnización de 60.000 euros, alegando que a decisión fora arbitraria e motivada por animadversión persoal. No seu escrito presentou argumentos sobre o prexuízo moral e profesional derivado da perda do cargo no tramo final da súa carreira. A Xunta respondeu no proceso rexeitando que a súa actuación fora antixurídica e negando que existisen danos atribuíbles á súa conduta.

Ao analizar o caso, o maxistrado constata que o comportamento do Servizo Galego de Saúde (Sergas) e da administración autonómica non se axustou a criterios de razoabilidade nin ofreceu unha motivación suficiente para afastar ao xefe do servizo. O tribunal subliña que outras sentenzas anteriores xa declararan nulo o cese, o que puxo de manifesto irregularidades relevantes no procedemento administrativo. Esa concatenación de resolucións contribuíu a valorar negativamente a conduta institucional e a admitir a existencia dun prexuízo moral indemnizable.

Aínda que a cantidade acordada pode considerarse modesta fronte ás pretensións iniciais do demandante, a condena ten un alcance simbólico ao recoñecer xudicialmente que a xestión do proceso foi impropia. A resolución non entra en detalles sobre posibles responsabilidades disciplinares individuais, senón que se limita a declarar a existencia do prexuízo e a fixar a compensación pola vía civil-administrativa. Tampouco se recollen na sentenza antecedentes concretos sobre a motivación política ou persoal que o demandante alegou, máis aló da consideración da irracionalidade do procedemento.

Na sentenza, o tribunal subliña a especial trascendencia destes asuntos no ámbito sanitario, onde as decisións sobre postos de responsabilidade afectan non só á carreira profesional dos facultativos senón tamén ao funcionamento dos servizos. A protección da integridade moral e do prestixio profesional interprétase aquí como un elemento vinculante na actuación da administración pública ao adoptar medidas que inciden na vida profesional dos empregados públicos. A resolución supón así unha chamada de atención sobre a necesidade de motivar e axustar os ceses a criterios obxectivos.

Desde a Xunta non consta no texto da sentenza unha declaración pública en resposta inmediata á condena; no proceso administrativo a administración defendera a corrección das súas actuacións. Cabe esperar que a decisión poida ser recorrida ante instancias superiores, xa que as contendas sobre ceses de cargos sanitarios adoitan prolongarse pola vía xudicial. En calquera caso, a resolución de Pontevedra fixa un precedente xudicial en relación coa reparación por danos morais.