Auditorio Mar de Vigo inaugurouse o 26 de marzo de 2011 coas actuacións da cantante Luz Casal e da soprano viguesa Begoña Salgueiro. Quinze anos despois, o edificio proxectado por César Portela segue sendo unha peza central da ambiciosa transformación do fronte marítimo de Vigo: unha infraestrutura que quixo ser faro, icona e motor cultural da cidade.

Un faro en Beiramar: como naceu o proxecto

A historia comeza moito antes da apertura: o concurso municipal cuxo fallo se fixo público o 28 de marzo de 2001 atraeu nomes de primeiro nivel. Presentáronse, entre outros, David Chipperfield, Francisco José Mangado, José Valcárcel e o propio César Portela; Santiago Calatrava chegou a figurar como aspirante, aínda que finalmente se retirou. O proxecto gañador, segundo a prensa daquela época, debía converterse na peza clave da rexeneración de Beiramar: substituír factorías pesqueiras por espazos públicos, culturais e comerciais e refacer a fachada que mira á ría.

A inversión foi notable: máis de 12.000 millóns de pesetas (equivalentes a uns 85 millóns de euros) para unha superficie aproximada de 26.000 m2. Portela imaxinou un edificio que funcionase, literalmente, como un faro: dous enormes óculos orientados cara á ría e cara ao monte de O Castro, capaces de “brillar co sol” e marcar unha nova fisionomía urbana. O deseño primou a presenza sobre o telón de fondo do porto e da cidade.

A inauguración oficial chegou tras unha década de trámites e obras. Aquela xornada de marzo de 2011 foi concebida como un peche simbólico a anos de debates sobre o uso do litoral, e un inicio práctico: o auditorio debía servir como palco de congresos, sala de concertos e escaparate para a vida cultural local e rexional.

De Casa MAR ao auditorio: memoria e debate

Beiramar non foi unha transformación baleira de historia. Nesa parcela ergueuse a factoría coñecida como Casa MAR, sede da empresa Motopesqueros de Altura Reunidos (MAR), S.A., fundada en 1939. A nave de descarga e procesado, inaugurada en 1955, foi durante décadas un exemplo do impulso pesqueiro vigués: chegou a xestionar unha frota de arredor dun cento de barcos que faenaban por todo o mundo.

Sobre a conservación da vella nave pesqueira houbo propostas e reticencias. Portela chegou a propoñer a posibilidade de manter a fachada, pero o deterioro da edificación fixo imposible a súa conservación e a demolición abriu paso ao novo auditorio. A perda daquela fábrica deu pé a unha reflexión prolongada na cidade: ata que punto a modernización esixía sacrificar pegadas materiais do pasado industrial.

En ocasións, a memoria de Casa MAR serviu para lembrar os cambios económicos que sufriu Vigo: de porto produtor a porto con usos mixtos, onde a actividade pesqueira convive coa loxística, o comercio e a oferta cultural. Non é a primeira vez que a transformación de Beiramar xera debates sobre identidade urbana e patrimonio.

Quinze anos despois: luces, sombras e retos

Ao longo destas décadas o auditorio cumpriu funcións diversas. Ademais de concertos e congresos, serviu para acoller certames profesionais e actos institucionais que puxeron Vigo no mapa cultural de Galicia. Ao mesmo tempo, segundo fontes próximas á xestión, a programación tivo altibaixos: tempadas moi activas alternáronse con períodos de menor ocupación, o que obriga a unha xestión continua e a alianzas con promotores privados e entidades públicas.

Desde o punto de vista urbano, a obra contribuíu