O baño segue vetado en A Punta (Vigo) tras unha segunda analítica con bacterias fecais

O Concello de Vigo decidiu prolongar a prohibición de baño na praia de A Punta, no barrio de Teis, despois de que unha segunda analítica da auga volvese detectar niveis elevados de bacterias fecais. O pasado mércores, o goberno local xa desaconsellara meterse na ría ao rexistrar valores superiores aos recomendables; este venres, co novo resultado sobre a mesa, o veto mantense. E o calendario non perdona: estamos en pleno agosto.

Dúas analíticas, un mesmo diagnóstico

Menos dunha semana. Ese foi a marxe entre o primeiro aviso e a confirmación. O mércores, o executivo municipal desaconsellou o baño nesta praia tras comprobar que os indicadores de contaminación fecal superaban os límites recomendados. Este venres comunicou que unha nova toma de mostras dá resultados igual de altos, de maneira que a restrición se prolonga.

Pleno agosto. Difícil atopar peor momento para un veto deste tipo: tempada alta, vacacións e moitos vigueses que veranean sen saír da cidade, para quen unha praia de barrio é a opción máis á man. Non consta, de momento, nin o prazo polo que se estende a prohibición nin a data da próxima analítica, e as dúas incógnitas pesan case tanto como o propio resultado.

Que significa atopar bacterias fecais na auga

Convén recordar que hai detrás dun resultado así. As bacterias de orixe fecal actúan como indicadores de calidade: cando aparecen por riba dos limiares recomendados, avisan de que a auga pode ter estado en contacto con residuos, humanos ou animais, e de que o baño supón un risco sanitario real, desde infeccións dixestivas ata afeccións cutáneas ou de oído.

E de onde sae a contaminación? En termos xerais, este tipo de episodios adoita asociarse a verteduras de augas residuais, a fallos ou saturacións na rede de saneamento ou a arrastres tras episodios de choiva, sen descartar focos de orixe animal. No caso concreto de A Punta, non consta por agora cal é a orixe do foco, e esa é, precisamente, a información que máis se bota en falta.

Non é menor o dato de que exista unha segunda analítica. A normativa europea de augas de baño fixa limiares para estes indicadores bacteriolóxicos e esixe controis periódicos durante a tempada; cando un resultado sae mal, a pauta habitual é repetir a mostra para distinguir entre un episodio puntual e un problema persistente. Dúas análises consecutivas desfavorables non aclaran aínda cal dos dous escenarios é, pero si obrigan a tomarse o asunto en serio.

A rapidez coa que se comunica tamén forma parte do servizo público. Nunha cidade costeira, a información sobre a calidade da auga non é un dato técnico máis: é a que permite a calquera decidir, un día calquera de verán, onde bañarse e onde non. Neste caso, o primeiro aviso chegou o mesmo mércores e a prórroga comunicouse este venres. O ritmo, polo menos, non parece ter sido o problema.

Unha praia de barrio á beira da ría

Quen coñeza Vigo sabe que A Punta non é unha praia de postal turística. Encaixada en Teis, un barrio denso e poboado da cidade, é unha praia urbana, das que fan de patio de verán para os barrios próximos. O seu valor non está na postal, senón na proximidade.

As praias urbanas cumpren, de feito, unha función social que ás veces se minusvalora. Para quen traballa todo o agosto, para as familias sen segunda residencia, eses anacos de litoral son o verán enteiro. Que un deses puntos quede fóra de xogo afecta, precisamente, a quen menos alternativas ten para cambiar de plan.