O gasóleo acende a mecha na frota de baixura de Pontevedra

A frota de baixura da provincia de Pontevedra chega a un punto crítico. As confrarías convocaron para este venres unha reunión extraordinaria na que o prezo do combustible figura como o asunto central da axenda, e todo apunta a que o malestar acumulado nos peiraos pode traducirse en accións de protesta. De feito, a federación provincial baralla mesmo deter a actividade pesqueira como forma de presión.

Un sector ao límite da marxe

A pesca de baixura é unha actividade de marxes estreitos no mellor dos casos: embarcacións pequenas, tripulacións reducidas e capturas que se venden a prezos que dependen da lonxa e da demanda. Cando o custo do gasóleo se dispara, esa ecuación rómpese con facilidade. Cada saída ao mar custa máis do que devolven as caixas, e o armador pequeno —que en Galicia non é a excepción, senón a norma— carece da musculatura financeira para absorber o golpe durante meses.

Non é un problema puramente local. A suba dos combustibles afecta a todas as frotas costeiras do Estado e provocou mobilizacións noutros portos europeos. Pero a particular concentración de confrarías e de dependencia do mar que caracteriza a provincia pontevedresa converte aquí o malestar nalgo potencialmente explosivo, con capacidade real de bloquear a actividade en decenas de portos simultaneamente.

Da queixa á acción

A vía que se perfila sobre a mesa —unha folga da frota— non é baladí. Deter a actividade é, para un pescador, deixar de ingresar; quen a propón faino como último recurso nun escenario onde as protestas doutro tipo remataron por parecer insuficientes. A reunión deste venres servirá para tantear canta forza ten a medida e se o sector vai unido ou cada confraría debuxa o seu propio calendario.

O fondo da cuestión excede, en calquera caso, a conxuntura. A baixura leva anos reclamando solucións estruturais: maior asistencia ao emprego pesqueiro, axudas á modernización, mecanismos que amortigüen os choques enerxéticos. Cada crise do combustible reabre a mesma pregunta sen que se pechase nunca de forma satisfactoria.

Unha tensión que traspasa os peiraos

O que ocorre nas confrarías pontevedresas importa máis alá do sector. A primeira venda da pesca sostén economías locais enteiras —lonxas, transformación, restauración—, e unha parada prolongada tería efectos en cadea difíciles de cuantificar. O exemplar de Lela onde se recolle a expresión de que a situación «está a piques de rebentar» condensa ben ese clima de impaciencia: a sensación, entre quen viven do mar, de que se alcanzou o limiar a partir do cal as palabras xa non abondan.

Sexa cal sexa o desenlace da reunión, a mensaxe que sairá dos peiraos é inequívoca: sen unha resposta que alivie os custos enerxéticos, a presión por vías institucionais pode ceder o paso a formas de protesta máis visibles e máis custosas para todos.

En conclusión, a cita do sector pesqueiro de Pontevedra ao gasóleo é a última manifestación dunha fraxilidade estrutural que se repite cada vez que o combustible encarece a faena. Se as administracións non interveñen, serán os propios portos quen impoñan a urxencia, e faino amarrando os barcos.

Información adiantada en exclusiva por La Voz de Galicia.