O Consello de Ministros aprobou este martes conceder, a título póstumo, a Gran Cruz da Orde do Mérito Civil ao xornalista lucense Fernando Ónega, falecido a semana pasada aos 78 anos. A concesión foi anunciada na rolda de prensa posterior ao Executivo pola portavoz do Goberno, quen subliñou o papel de Ónega como unha das voces máis relevantes da Transición e como referente para xeracións de informadores. A distinción chega en recoñecemento á súa traxectoria na prensa, a radio e a televisión e ao seu paso pola Secretaría de Comunicación da Presidencia na etapa da Transición. O decreto foi aprobado na reunión do gabinete celebrada o 10 de marzo de 2026.
Na súa intervención, a ministra portavoz Elma Saiz recordou a labor de Ónega como director de prensa e portavoz durante a presidencia de Adolfo Suárez e destacou a súa contribución ao asentamento de prácticas informativas en momentos clave da vida pública española. Saiz subliñou que, ademais da súa función institucional, Ónega foi mestre de xornalistas e modelo de rigor profesional, e que a súa ausencia deixará un baleiro no oficio. A ministra vinculou a homenaxe coa necesidade de preservar a memoria de quen axudaron a consolidar a democracia en España. A comunicación oficial insistiu no carácter exemplar da súa carreira.
A noticia da concesión coincidiu coas numerosas mostras de respecto e lembranza por parte de compañeiros e persoas públicas que lembraron o seu estilo e a súa discreta pegada na política e na información. Entre as voces que se sumaron á homenaxe, o cantautor Julio Iglesias ofreceu unha emotiva despedida, na que relacionou memoria e proximidade afectiva, mentres xornalistas e antigos colaboradores enaltecían a súa capacidade para combinar análise e prudencia. En Lugo e en Galicia, asociacións e colegas valoraron especialmente a súa vinculación coa terra natal, onde comezou a súa traxectoria e mantivo lazos profesionais.
Ónega naceu en Mosteiro, parroquia de Pol, en 1947, e desenvolveu unha carreira que abarcou distintos ámbitos da comunicación. Na prensa escrita foi subdirector do diario Arriba nos anos setenta e dirixiu o diario Ya entre 1985 e 1986, ademais de colaborar con cabeceiras como La Vanguardia e, de forma puntual, con El Progreso. Na radio a súa presenza foi notable: ingresou na Cadena SER en 1979 para participar en Hora 25 e, en febreiro de 1981, asumiu a dirección dos informativos da emisora nun momento que coincidiu co intento de golpe do 23‑F.
Posteriormente, na segunda metade dos oitenta, Ónega exerceu funcións semellantes na Cadena COPE entre 1986 e 1990. Na televisión consolidou o seu perfil como analista e presentador durante os anos noventa, colaborando cos informativos de Telecinco e presentando as noticias nocturnas en Antena 3. Tamén foi tertuliano habitual en espazos de actualidade e debate como 59 segundos, El Programa de Ana Rosa e Las mañanas de Cuatro, onde a súa voz se recoñecía pola claridade e a moderación do xuízo político.
Ao longo da súa traxectoria recibiu varios galardóns que recoñeceron a súa achega ao oficio: entre eles figuran o Premio Ondas, a Medalla Castelao, o premio Puro Cora e o Diego Bernal. Estes recoñecementos subliñan tanto o seu impacto profesional como a súa relevancia no ámbito cultural galego e no xornalismo nacional. A Gran Cruz da Orde do Mérito Civil súmase agora a ese conxunto de distincións e ten un carácter protocolario e simbólico, reservado a quen prestaron servizos relevantes á nación.
En Lugo, a súa cidade natal, a morte de Ónega motivou cerimonias e unha despedida multitudinaria que responsables locais e cidadáns cualificaron de emotiva. Colegas e antigos alumnos rememoraron a súa faceta como formador, a súa discreción persoal e a súa aposta
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.