O intento de minuto de silencio por Palestina remata en bronca no Parlamento galego

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, o intento de minuto de silencio en apoio a Palestina converteuse en tema central. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter consecuencias significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que foron emerxendo revelan unha situación complexa que require un análisis detallado. Aínda non se dera comezo ao pleno como tal. Apenas se producira o saúdo institucional no Parlamento e a cuestión de Gaza abriu camiño na sede da soberanía galega. O secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, preguntou ao presidente do Parlamento, Miguel Santalices, sobre a petición do seu grupo para iniciar o pleno cun minuto de silencio en apoio aos palestinos masacrados polo exército israelí, pero non lle gustou a resposta. O que se plantexaba como un minuto terminou por converterse nunha discusión de máis de 20, ante a incapacidade dos grupos parlamentarios para chegar a un acordo. Santalices explicou que, antes de levalo a cabo, tiña que coñecer a opinión dos portavoces dos grupos (PP, BNG e PSOE) para evitar xerar unha alteración na orde do día, ao tempo que lembrou que se podería realizar ao longo da xornada, en calquera momento despois de que os portavoces o falasen. Pero antes de rematar, desde a bancada nacionalista comezaron a manifestar a súa indignación. O que en aparencia podería terse convertido nun punto de encontro e rexeitamento conxunto pola situación crítica que viven os palestinos tornouse, de novo, nalgún motivo de enfrentamento. «Desde o BNG apoiamos, decímolo agora, con claridade, con rotundidade, a proposta de realizar un minuto de silencio ao inicio desta sesión de denuncia do xenocidio que está a cometer o Estado de Israel contra o pobo palestino», iniciou a deputada Olalla Rodil, ataviada cunha kufiya para que non quedase dúbida do seu compromiso. Ao fío, foi un paso máis alá e considerou «bochornoso que diante dunha masacre, dunha limpeza étnica, dun xenocidio como denuncia Nacións Unidas, (…) se trate con esta frivolidade o inicio da sesión plenaria». Tras incidir en que o que ocorre en Palestina é un «xenocidio» e discutir co presidente da Cámara sobre se os criterios de consulta aos portavoces de maneira previa a realizar minutos de silencio se teñen mantido rigorosos no pasado. «Non lembro na historia do Parlamento algo similar a isto que está a pasar», replicou Santalices, que comezou como deputado por Ourense en 1997. Pero non todo estaba dito. Tomou a palabra o portavoz dos populares, Alberto Pazos, para lembrar ao líder dos socialistas que os minutos de silencio gardáronse a todas as horas do día dependendo do momento. «O que non ten precedente nesta Cámara é que se plantexe un minuto de silencio por escrito e sen falar, polo menos ata agora, co portavoz da maioría», aseverou Pazos, que defendeu a posición do seu grupo á hora de criticar a situación en Palestina. Besteiro réplicoulle que, nesta cuestión, non se necesita aclarar nin negociar nada para levar a cabo o minuto de silencio, pedindo a Santalices que sometese a cuestión a votación ipso facto. Pero, antes, tomou a palabra o deputado de Democracia Ourensana (DO), Armando Ojea: «Se falan todos os portavoces, terei que falar eu», espetou. Tras unha breve reflexión sobre o uso da palabra xenocidio, coas súas acepcións xurídicas e populares, mostrouse a favor do minuto de silencio. Este inicio «histórico» da sesión plenaria rematou como comezou, co presidente do Parlamento explicando unha vez máis o procedemento e animando aos portavoces a falar e a transmitirlle se hai acordo para levar a cabo o silencio simbólico. Finalmente, nin houbo acordo nin minuto de silencio, só un breve paréntese antes de proceder á retahíla de reproches e discusións a propósito dos lumes, da educación ou dos informes