Santiago de Compostela, 22 de marzo de 2026. O Grupo Socialista no Parlamento galego levou este domingo ao centro do debate unha queixa que ven fermentando entre usuarios e familias: a externalización do servizo de comidas nas residencias xestionadas polo Consorcio Galego de Benestar. A portavoz de Política Social do partido, Silvia Longueira, registrou unha batería de iniciativas para pedir a suspensión inmediata do contrato de cátering e a habilitación de persoal propio e cualificado que garanta menús aptos e adaptados ás necesidades dos residentes.
Reivindicacións desde as residencias: menús que non se consomen
A denuncia socialista parte de testemuños recorrentes. Residentes e traballadores de varios centros trasladaron á Valedora do Pobo e aos grupos parlamentarios que, en moitos comedores, «ou ben teñen mal cheiro, ou están mal cociñados ou é imposible mastigar» a comida que chega precociñada e que apenas require xestión in situ. A queixa describe unha situación na que, segundo esas fontes, os maiores acaban alimentándose de froita, iogures ou as galletas dos almorzos porque é «o único que poden ingerir sen que lles produza rexeitamento».
Desde o PSdeG alertan de que os pratos chegan «precociñados, conxelados ou presurizados» e, pese a iso, páganse menús cuxa valoración económica ronda o entorno de 1 euro por servizo, segundo as explicacións achegadas polas propias residencias. É unha cifra que, en boca de Longueira, revela a prioridade que se primou na contratación: prezo fronte á calidade e á nutrición.
Hai semanas que familias e usuarios convocaron concentracións e levaron as súas protestas ao Parlamento de Galicia. Non é a primeira vez que a xestión dos servizos en centros de atención a maiores en Galicia xera polémica; con todo, o aceso das alarmas cobrou novo impulso polas queixas sobre a alimentación, un aspecto sensible en centros onde a desnutrición, as dificultades para a masticación ou as dietas especializadas son problemas reais e frecuentes.
«Obligan a comer bollaría ou iogur porque o demais non o aceptan; a calidade nutritiva e a dignidade están en xogo», sinalou Longueira na súa comparecencia, segundo fontes do grupo socialista.
Antecedentes e un modelo que se estende
A polémica enmárcase nunha tendencia que dende hai anos avanza na xestión pública: a externalización de servizos coa promesa de eficiencia e aforro orzamentario. Na práctica, non obstante, esa receita chocou coa realidade da atención residencial. En Galicia, onde a poboación envellece de forma acelerada e o Consorcio asume unha ampla rede de centros, a atención alimentaria é parte do corazón do coidado diario. Cando esa peza falla, as consecuencias véxense con rapidez no estado de saúde e no ánimo dos residentes.
A reacción do Executivo autonómico non se fixo esperar: desde a Xunta, fontes oficiais defenderon que os mecanismos de avaliación e as enquisas internas amosan unha «satisfacción moi elevada» cos servizos que presta o Consorcio. É unha resposta habitual en contenciosos desta natureza, que contrapón cuestionarios administrados con criterios técnicos fronte a queixas puntuais pero reiteradas de usuarios e familiares.
Na política galega, onde a relación entre Xunta e poderes locais sobre a xestión social foi tensa en varias lexislaturas, a cuestión do cátering adquiriu un cariz tanto técnico como político. Os socialistas acusan o goberno autonómico de ter priorizado contratacións baratas fronte á dignidade das persoas maiores; a Xunta, pola súa banda, insiste en que se cumpren requisitos sanitarios e de control. Á falta de confirmación oficial sobre auditorías internas recentes, a discrepancia permanece.
