Poucas veces un cartel de tres grupos abonda para desencadear o pulso cultural dunha cidade. Este sábado, a capital compostelá vivirá unha auténtica xornada de reivindicación sonora na sala Moon. Tres bandas dispóñense a demostrar que a música feita en Galicia goza dunha saúde excelente e vai moito máis alá dos grandes escenarios veraniegos.
Cómpre recordar que o verdadeiro latexo da música en directo non sempre latexa baixo o foco dos grandes medios. Acontece nas salas ás escuras, onde o público sua a camiseta e comparte o aire cos músicos. O caso que nos ocupa é paradigmático. A fin de semana trae consigo unha proposta que rompe moldes e apela directamente aos amantes do ruído máis xenuíno. As portas abrirán ás nove da noite. A entrada custa oito euros en taquilla, aínda que os máis avispados aínda poden conseguila por seis euros se optan pola venda anticipada. Un prezo máis que razoable nuns tempos nos que o lecer cultural parece reservarse para os petos máis podentes. Demasiado tempo asumimos que saír de casa debe supor un baleirado case total da carteira.
De Compostela a Lugo: a irmandade do guitarreo
Ninguén pode negar que a unión fai a forza, especialmente cando se trata de resistir nun sector tan complexo como o da música independente. O cartel programado para esta noite é unha ponte directa entre dous territorios próximos. A banda anfitriona, o grupo compostelán Chiskeiro, representará o talento emerxente saído das rúas da propia cidade. Non estarán sós nesta aventura. Compartirán as táboas con dúas formacións chegadas desde a provincia veciña: LoraHacePam! e Circuncisión Total, ambas nadas en terras de Lugo. Unha mestura de estilos que enriquece enormemente a oferta e que demostra que a escena do rock alternativo galego segue máis viva que nunca. Abonda con mirar a cantidade de locais de ensaio que sobreviven entre as rúas do casco histórico e os polígonos industriais da periferia para entender que hai movemento. Hai canteira. Hai talento. E, sobre todo, hai unha necesidade urxente de facer ruído.
Máis aló do Monte do Gozo e a Cidade da Cultura
A ninguén se lle escapa que Santiago se atopa dominado durante os meses de verán pola imparable maquinaria dos macroeventos. A cidade practicamente parálisase cada vez que o festival O Son do Camiño instala as súas descomunais estruturas no Monte do Gozo. As cifras destes grandes eventos marean a calquera. Millóns de euros en produción, milleiros de asistentes chegados de todas partes e cabezas de cartel de fama internacional. Non obstante, a verdadeira saúde musical dunha urbe non se mide unicamente pola súa capacidade para atraer turismo masivo durante uns días concretos.
O certo é que o tecido artístico local precisa dos seus propios espazos para respirar, equivocarse e medrar. Ciclos institucionais como o Atardecer no Gaiás, que precisamente abriu as súas portas este xoves na Cidade da Cultura, cumpren sen dúbida unha función importantísima á hora de democratizar o acceso á cultura. Ampliar a oferta sempre é un acerto que merece o aplauso cidadán. Agora ben, o rock cru e subterráneo, ese que non comprende de protocolos institucionais nin de departamentos de comunicación, pide outro tipo de templo. Aí está a clave da sala Moon. Un local que mantén viva a chama do directo en estado puro, lonxe dos focos e cando as cámaras de televisión xa se marcharon a cubrir outras redaccións.
A resistencia na era do formato estandarizado
Difícil é manter a flote un negocio de concertos en pleno centro histórico. Os alugueres polas nubes, as constantes queixas veciñais polo ruído e unha burocracia ás veces asfixiante acosan aos promotores a diario. Aínda así, a resistencia cultural organízase en torno á paixón inquebrantable. Este evento do
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.