A investigación sobre a morte de Carlos Alberto Videira, cuxo corpo foi localizado nun pozo de O Porriño en 2021, vén de sufrir un novo revés tras declarar como testemuña quen fora propietario do solar onde apareceu o cadáver. A súa versión cuestiona unha das razóns que a Fiscalía alegou para pedir o arquivo do caso —petición que xa rexeitou a Audiencia Provincial de Pontevedra— e empurra á xueza instrutora a ordenar novas dilixencias para intentar pechar lagoas que levan anos sen resposta.
A declaración que reabre interrogantes
O expropietario compareceu ante o xulgado nas últimas semanas. Segundo fontes próximas ao procedemento, o seu relato incorpora detalles sobre os accesos ao terreo e sobre o estado do pozo en datas que resultan decisivas para fixar unha cronoloxía fiable. Eses matices entran en contradición con parte do argumento fiscal que sustentaba o arquivo: a inexistencia de indicios suficientes. A Audiencia xa deixou claro que non era momento de pechar a instrución, e a recente declaración da pé á práctica de probas complementarias.
É determinante dilucidar quen e cando tivo posibilidade real de entrar no solar. O achado do cadáver foi fortuito: operarios que accederon para realizar unhas obras atoparon o corpo. Ese achado casual dificultou dende o primeiro momento a reconstrución do ocorrido, porque non houbo denuncia previa nin aviso de desaparición que desencadease unha procura naquela parcela concreta.
Fontes xudiciais salientan a complexidade de valorar testemuños sobre feitos que se remontan no tempo, especialmente cando a titularidade do terreo cambiou. A memoria dos testemuños, a posible transmisión da propiedade e a aparición de novas versións fan necesario contrastar cada extremo con probas materiais e periciais que, nalgúns casos, aínda non obran no sumario.
Peritaxes limitadas e obstáculos técnicos
O paso do tempo xoga en contra da investigación. Os restos atopados nun pozo, a acción da auga e a degradación biolóxica reducen a capacidade das probas forenses para aportar certezas sobre a data da morte ou a dinámica das lesións. En investigacións semellantes, os peritos adoitan poder acotar marxes, pero raramente ofrecen unha data exacta que resolva todas as incógnitas.
Ademais, a natureza do terreo —un solar periurbano nos arredores de Vigo— introduce problemas administrativos e rexistrais. En Galicia, a proliferación de solos rústicos con obras non declaradas ou con cambios de uso irregulares é un fenómeno recurrente que complica a trazabilidade de quen podía acceder a unha parcela nun momento determinado. Neste caso, os rexistros catastrais e as licenzas municipais converteronse en pezas clave para corroborar ou desmentir afirmacións sobre a titularidade e o control do lugar.
A Garda Civil solicitou coteos de telefonía, análises complementarios e novas periciais que, segundo fontes do caso, poderían tardar semanas en completarse. Os investigadores advirten de que os resultados poderían non ser concluíntes por si sós; a miúdo é a suma de indicios —coincidencias nas chamadas, testemuños solapados, pegadas nos accesos— a que permite avanzar cara dunha hipótese sólida.
Impacto local e próximos pasos procesuais
En O Porriño a reapertura de interrogantes mantén a inquietude social que orixinou o achado en 2021. Veciños que lembran aquel verán están pendentes de cada movemento procesual; a familia de Carlos Alberto Videira non deixou de esixir claridade e responsabilidade. Testemuños de achegados indican que a ausencia de avances decisivos foi unha fonte constante de frustración, e a última novidade procesual achega tanto esperanza como incerteza.
