A actualidade informativa vese marcada por «o sentido da vida non sei, un desenvolvemento que os observadores califican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
O sentido da vida na vellez
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Unha das preguntas máis antigas e persistentes do ser humano, que asalta con frecuencia na adolescencia, en momentos de cambio, de vulnerabilidade, e que cobra maior forza na madurez, é, sen dúbida, a seguinte: cal é o sentido da vida?
Co obxectivo de dar resposta a esta cuestión, a Fundación «la Caixa» en colaboración con ABC celebraron a xornada ‘Hablemos de sentido y propósito de vida en la vejez’, na que, Soledad Puértolas, escritora e académica da Real Academia Española, sinalou que «ter propósito non é algo opcional, é unha cuestión irrenunciable, achega dignidade ás persoas maiores e dá esa vitalidade que, en ocasións, se merma coa idade».
Matizou, non obstante, que na vellez este sentido vital é diferente, «é máis suave, doce e comprensivo, lonxe da agresividade e competitividade de etapas vitais anteriores». Rosa María Calaf, xornalista xubilada de RTVE, resaltou a importancia de atopar sentido á vida, porque «é o que che vai dar a esencia, a enerxía para seguir adiante; mentres que se non o tes, realmente o que estás facendo simplemente é sobrevivir, non vivir».
Este sentido é distinto en cada persoa e en cada etapa, vai variando ao longo dos anos, transfórmase. A min o que me dá sentido na vida é viaxar. O esencial é adaptar o propósito en función daquilo que amas e fas, co que aprendes, co que compartes… E é que, ademais, sempre podes atopar sentido da vida nos demais, ao relacionarte con outras persoas.
Cando chegues á vellez –advertiu–, tes dereito a non sentirte invisible e a que non che fagan sentir prescindible, porque iso é tremendamente inxusto. E hai que telo claro».
Buscar propósito e saír da zona de confort
Para Javier Yanguas, xerontólogo e director científico do Programa de Persoas Maiores da Fundación «la Caixa», o sentido da vida funciona como unha brúxula que orienta cara onde un quere ir. «É unha necesidade humana porque che axuda a tirar de ti mesmo, a non renunciar a proxectos, a ter motivacións, poñer ganas en algo e, sobre todo, a saír da túa zona de confort».
Considera que a alternativa, a de non buscar un propósito, non é nada boa «porque sempre necesitamos algo que nos impulse, nos traccione e nos tire de nós mesmos». Non obstante, durante o encontro quedou patente que non todas as persoas teñen esa habilidade para evitar estar todo o tempo na súa zona de confort, polo que saír a buscar un propósito lles resulta máis complicado.
Soledad Puértolas, por exemplo, confesou que, ao contrario que a Rosa María Calaf, a idea de viaxar parécelle moi estresante. «Só montarme no tren cústame moito, nin que dicir nun avión. Ás veces pregúntome ‘que fago eu, que son unha anciá, tirando dunha maleta de alá para acolá para dar unha conferencia ou ser membro dalgún xurado?’».
Pois a resposta é clara: fágoo porque é a maneira de coñecer un pouco como é a vida fóra do meu fogar e, sobre todo, por saber como son eu fóra da casa. Arriscar é moi significativo. Quizais debería dedicarme a descansar, pero o problema é que se non saes de casa vas acovardando e, ao final, reduces a túa vida ás obrigas máis domésticas.
Non podemos renunciar áqueles nenos ou mozos que fomos, hai que vivir coa esencia de todo o que fomos para ter ilusións.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.