A actualidade informativa vese marcada por virxe villaviciosa, luz ao serán, un suceso que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
Detalles e ambiente da procesión
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
Ten a luz de setembro algo moi especial que evoca a tranquilidade do verán e ao tempo vai deixando caer que os días languidecen antes, como chamando a asumir que chegará a rutina do cotián.
Xa pola tarde do domingo Nosa Señora de Villaviciosa foi luz ao serán dun caluroso día estival.
Cando a mente quería entrar na angueira da preparación do luns, nas axendas cheas de obrigas e nas mochilas rebordantes de ilusión dos nenos e mozos ao comezo do curso, o solemne cortexo foise abrindo paso na praza de San Lorenzo, e foi unha chamada á oración, ao recollemento.
Sempre deslumbra estar ante a fachada da igrexa de San Lorenzo, máis aínda cando se espera a saída dunha procesión.
Pronto empezouse a ver á Virxe sobre o paso e a cálida cor do seu manto evocou que Ela, que é Enfermeira Celestial, é saúde que mana para todos os enfermos.
Momentos destacados e simbolismo
A de Villaviciosa é unha das procesións de gloria máis asentadas das últimas décadas e así comprobouse de novo en cada detalle.
Tanto o capataz, Fernando Chiachío, como a banda de música, a da Esperanza, acompañan xunto á Patroa de Enfermería desde o ano 2009.
Precisamente dentro do repertorio letífico, cordobés e eucarístico que se interpretou, o estreo chegou coa marcha ‘Salud de los Enfermos’, composta polo montoreño José Ramón Rico Lara, caracterizada polo lirismo e a transmisión dos sentimentos de consolo, ledicia e esperanza, por ser a Virxe de Villaviciosa amparo e saúde para os que sofren a enfermidade.
Nos primeiros metros xa na praza ante numeroso público e nas primeiras rúas foron desgranando as marchas ‘Gloria de Córdoba’, ‘Cantemos al Señor’, ‘Hágase en mí’, ‘Villaviciosa’ e ‘Enfermera celestial’.
Logo chegou a visita á igrexa hospital de Jesús Nazareno, un dos momentos de maior emoción, coa estación e a ofrenda floral ante o Beato Cristóbal de Santa Catalina, tamén titular da irmandade de Villaviciosa.
Alí repousan os restos do relixioso, que fundou en 1670 o eremitorio e a Congregación de Ermitáns de San Francisco e San Diego de Villaviciosa (hoxe extinguida) na Serra.
Nese lugar o Padre Cristóbal celebraba misa na igrexa aínda en pé dedicada a Nosa Señora de Villaviciosa, á que tiña gran devoción.
Dela vén a importancia deste momento e de aí que o paso da Virxe leve no frontal o relicario do Beato Cristóbal.
Neste templo de Jesús Nazareno María Santísima Nazarena estivo toda a xornada exposta á veneración dos fieis.
O paso foi adornado con grandes cravos brancos e na peana máis flores brancas quedaban aos pés da Virxe, todo moi fiel ao seu estilo.
O manto rosado, a ráfaga, a media lúa, a peana e os candelabros, xunto cos anxos arcángeles San Gabriel e San Rafael, Hernando e o cabaleiro portugués son catequese plástica da resposta de María, ‘Fágase en min’.
Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.