Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, claves do decreto contra a universidade privada:. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O decreto e o seu contexto
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Diana Morant aprobou o decreto contra os «chiringuitos educativos», termo que empregou Pedro Sánchez para referirse á universidade privada.
A norma pretende frear a proliferación de campus que non dependen directamente do Estado. Justifícase como unha medida para «defender a calidade, equidade e prestixio» do sistema universitario español, segundo dixo Morant.
Nos últimos 20 anos, introduciu, creáronse 24 novas universidades privadas e ningunha pública. Hoxe en España hai 50 universidades públicas e 46 privadas.
O aumento do alumnado, dixo a ministra, estano absorbendo case en exclusiva as privadas. O 30% dos alumnos en España estudia xa nestes centros que non dependen do Estado.
Morant incidiu en que un terzo dos graos en Ciencias da Saúde se presta na privada, así como dous de cada tres mestrados nesta rama. «Os estudantes non prefiren ir á privada, pero a pública non ten suficientes prazas que ofrecer a causa da infrafinanciación das comunidades».
Así mesmo, considera Morant que as elevadas notas de corte fan que a privada se perciba como elitista. «A universidade pública, como ascensor social se está a quebrar».
Morant tamén quixo atacar a lei universitaria de Ayuso na comunidade de Madrid. O Goberno, dixo Morant, actúa para que as privadas non poidan «aproveitar a oportunidade de negocio» que están a deixar as públicas.
Novos requisitos e críticas
A norma incorpora varios requisitos que dificultarán a apertura de novas universidades. O primeiro de todos é a necesidade dun ‘visto bo’ por parte das axencias de calidade autonómica ou a ANECA (Agencia Nacional de Evaluación y Acreditación) que antes non era necesario e que será recabado de oficio pola comunidade autónoma.
Calquera que queira abrir unha nova universidade privada terá que presentar unha memoria e recibir o informe favorable destas axencias. Esa memoria terá que presentarse anualmente.
Logo haberá outro informe elaborado polo Ministerio de Universidades que se elevará á Conferencia General de Política Universitaria (CGPU), preceptivo pero non vinculante. Isto quere dicir que é obrigatorio emitilo, pero no caso de ser negativo non paralizará ningunha apertura.
De feito, este é un dos puntos nos que os de Diana Morant tiveron que recuar por esixencia do Consejo de Estado, posto que este informe tamén ía ser vinculante.
A ministra recordou que das 14 universidades que recibiron informes desfavorables, 4 centros seguirán adiante: tres en Extremadura e unha en Madrid.
As universidades privadas terán que acadar, nun prazo de seis anos desde o inicio da súa actividade, un mínimo de 4.500 alumnos matriculados. Este prazo foi flexibilizado no texto final do decreto, posto que nun primeiro momento dábanlles 5 anos para chegar a esa cifra.
O límite foi intensamente criticado e xulgado como arbitrario, así como un impedimento para a especialización e non necesariamente sinónimo de calidade. O c
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.