Os últimos acontecementos relacionados coa boda en Valladolid xeneraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos diante dun punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Unha voda histórica en Valladolid
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Este fin de semana celebrouse en Valladolid, nun antigo mosteiro do século XII convertido nun hotel de luxo, unha das ‘vodas do ano’.
Casábase Estela del Carmen, filla de Antonio Banderas, co empresario estadounidense Alex Gruzynski. Pero eu non quero falar desa voda, senón doutra que case ninguén lembra e que tamén se celebrou en Valladolid un 19 de outubro.
Ese día de 1469, o destino dos reinos de Aragón e Castilla quedou unido mediante o matrimonio dos seus príncipes, Fernando e Isabel, que pasarían á historia como os Reis Católicos.
Con todo, esa voda ‘clandestina’ contaba coa oposición do Papa, pois eran primos afastados (bisnetos de Juan I de Castilla e Leonor de Aragón) e necesitaban unha dispensa papal para casarse, que lles foi denegada e que falsificaron, e tamén coa do rei castelán, que se reservaba o dereito de acordar o futuro matrimonio da súa hermanastra Isabel (acordo para que non herdara a súa filla Juana).
Da súa parte, Fernando era o príncipe herdeiro da Corona de Aragón, que ostentaba o seu pai, Juan II de Aragón e Navarra, ‘O Grande’. O engano da bula papal non puido mantense durante moito tempo e foron excomulgados tanto Isabel como Fernando, polo que, a efectos relixiosos, o matrimonio non era válido.
Tras dous anos atopouse solución ao problema, directamente desde o propio VATICANO, xa que en 1471, o Papa Sixto IV, a través do seu legado, Rodrigo Borgia, chegou a un acordo cos Reis Católicos para regularizar o matrimonio.
O matrimonio que cambiou a historia
Tanto para a princesa Isabel de Castilla, con 18 anos, como para o príncipe Fernando de Aragón, con 17, o matrimonio de ambos convénalles nas súas aspiracións de chegar aos tronos de Castilla e de Aragón, ao conseguir aumentar o seu poder con esta unión.
O matrimonio que cambiou a historia de España, e do mundo, celebrouse en Valladolid, sendo escollida para a voda secreta a estancia chamada ‘Sala Rica’ do palacio dos Vivero, pasando despois uns días no Castelo de Fuensaldaña.
Chegado o momento, gobernaron xuntos – «tanto monta, monta tanto» – e unificaron os reinos de Castilla e Aragón nunha monarquía ‘compartida’, dando orixe nos seus sucesores á Corona de España e asentando as bases da España moderna.
Os logros clave do seu reinado foron o fortalecemento da monarquía (Consello Real e Exército permanente), a unificación territorial, tras a conquista de Granada, a unificación relixiosa (o título de Reis Católicos lles foi concedido polo Papa en recoñecemento á súa defensa e expansión da fe católica) e a expansión ultramarina.
Resumindo: o seu reinado marca, e non só en España, o paso da Idade Media á Idade Moderna, sendo figuras clave na formación da nación española, pero… ¿a quen lle interesa hoxe lembrarse deses que puxeron as bases da unidade de España, «patria común e indivisible de todos os españois», artigo 2 da nosa Constitución?
Félix Eugenio G. Cortijo. Valladolid
Esta información, conf
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.