Un lume declarado este sábado na parroquia de Deiro, en Vilanova de Arousa, obrigou a despregar un dispositivo aéreo e terrestre que logrou estabilizar o incendio pasadas as cinco e media da tarde, despois de que as lapas calcinaran ao redor dunha hectárea de terreo forestal en plena comarca do Salnés.
Unha tarde tensa na Arousa
O lume iniciouse arredor das 15:50 horas. A esa hora, o sábado verán na ría cambiaba de ton: columnas de fume visibles dende o contorno e un territorio afeito, por desgraza, a estes avisos. Non é menor o dato da rapidez. En menos de dúas horas, o incendio foi dado por estabilizado pola Consellería do Medio Rural, que foi a encargada de informar oficialmente da evolución da emergencia.
Quen coñeza a xeografía de Vilanova de Arousa sabe que a parroquia de Deiro combina masas de monte con vivendas dispersas, un mosaico que sempre complica os traballos de extinción e que obriga a vixiar de preto calquera conato. Unha hectárea calcinada pode parecer pouco en cifras absolutas. Non o é se se ten en conta a velocidade coa que o lume pode propagarse nun día de calor, co monte seco e a proximidade do mar xogando na contra.
Medios por terra e aire
O despregue mobilizado para frear as lapas foi considerable para un incendio destas dimensións. Traballaron na zona un axente forestal, catro brigadas e dúas motobombas por terra. Por aire, un helicóptero e tres avións descargaron auga sobre o fronte. É unha proporción chamativa: máis avións que brigadas. A explicación, a ninguén se lle escapa, está na necesidade de atacar o lume dende o principio antes de que medre, especialmente nunha fin de semana de verán con condicións adversas.
A estabilización non equivale a extinción. O certo é que a fase posterior, a de remate e vixilancia, adoita prolongarse durante horas e mesmo días, con persoal percorrendo o perímetro para evitar reactivacións en focos interiores. A administración forestal mantén ese seguimento como protocolo habitual nestes casos.
Un verán baixo vixilancia
O mesmo operativo da tarde conviveu con outro fronte. Ao mediodía, noutra zona da provincia de Pontevedra, rexistrouse un segundo incendio forestal que requiriu un dispositivo propio para a súa extinción, segundo a información facilitada por Medio Rural. A coincidencia horaria de dous lumes o mesmo día na provincia acende, máis que alarmas, preguntas. En época de risco alto, cada ignición suma carga de traballo a uns efectivos que deben priorizar recursos e desprazarse dun episodio a outro.
Conven recordar que Galicia concentra a maior parte dos incendios forestais do Estado e que as comarcas costeiras, co seu monte próximo a núcleos de poboación, son especialmente sensibles. Vilanova de Arousa, como outros concellos da ría de Arousa, viviu episodios similares en campañas anteriores, e cada verán o dispositivo autonómico adáptase á previsión meteorolóxica e ao estado da vexetación.
O papel da infraestrutura de defensa
Máis aló do desenlace, que nesta ocasión saldouse sen constancia de danos persoais nin de vivendas afectadas na información dispoñible, a resposta rápida evidencia o valor de contar con brigadas despregadas e medios aéreos preparados para actuar en minutos. A cifra fala por si soa: unha hectárea queimada e estabilización en menos de dúas horas. Demasiado a miúdo, ese marxe de reacción marca a diferenza entre un susto e unha catástrofe.
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña