Os últimos acontecementos relacionados con este xene clave xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Un avance clave no síndrome de Down
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. Cerca da metade dos bebés nacidos con síndrome de Down presentan malformacións cardíacas conxénitas, moitas delas graves e que requiren cirurxía durante os primeiros meses de vida.
Desde hai décadas sábese que a orixe está na presenza dunha terceira copia do cromosoma 21, pero non se coñecía con precisión que xenes deses cromosomas provocaban os problemas cardíacos. Agora, un estudio que se publica na revista Nature identificou o xene responsable dos defectos cardíacos conxénitos asociados ao síndrome de Down.
O achado abre a porta ao desenvolvemento de futuras terapias preventivas para unha das complicacións máis frecuentes desta condición xenética. Utilizando células nai pluripotentes inducidas e ferramentas de intelixencia artificial, o equipo dirixido polo Instituto Gladstone (EE. UU.) descubriu que este xene altera a maneira en que o ADN se empaqueta e regula, afectando a centos de moléculas necesarias para un correcto desenvolvemento do corazón.
Descubrimentos científicos e novas terapias
«Cando eliminamos a copia extra de HMGN1 en modelos animais de síndrome de Down, os defectos cardíacos desapareceron», explica Deepak Srivastava, cardiólogo pediátrico na Universidade de California, San Francisco (UCSF). «Esta información podería servir para deseñar no futuro tratamentos que preveñan malformacións cardíacas en persoas con síndrome de Down, o que suporía un enorme avance para os pacientes e as súas familias».
O síndrome de Down, tamén coñecido como trisomía 21, é a alteración cromosómica máis frecuente, afectando a un de cada 700 bebés. Os defectos cardíacos conxénitos son entre 40 e 50 veces máis comúns nestas persoas que na poboación xeral.
Para descubrir que xenes do cromosoma 21 estaban implicados, o equipo de Srivastava traballou con individuos «mosaico» para a trisomía 21, un caso raro no que algunhas células teñen tres copias do cromosoma e outras só dúas. Este modelo permitiu comparar células xeneticamente idénticas agás polo número de copias do cromosoma 21, eliminando así as diferenzas debidas á variabilidade xenética entre persoas.
Mediante a tecnoloxía CRISPRa, os científicos activaron de forma controlada cada un dos xenes candidatos do cromosoma 21 en células sans, buscando cales imitaban as alteracións observadas en células trisómicas. Para analizar o enorme volume de datos aplicáronse algoritmos de intelixencia artificial capaces de identificar patróns sutís nas células cardíacas afectadas.
O modelo predixiuse que o xene HMGN1 era o principal responsable dos cambios observados. A hipótese confirmouuse en modelos animais: ao reducir a expresión deste xene en ratos con síndrome de Down, o desenvolvemento cardíaco volvía á normalidade.
«Demostramos que posuír tres copias de HMGN1 é suficiente para alterar o desenvolvemento do corazón», sinala Feiya Li, coautora do estudo. «Cando os seus niveis se reducen, os defectos desaparecen».
Os investigadores propoñen que, aínda que HMGN1 é necesario para que se produzan os defectos cardíacos, outros xenes do cromosoma 21 tamén poderían contribuír, entre eles DYRK1. O equipo continúa agora estudando a interacción entre ambos xenes.
A longo prazo, estes resultados poderían conducir a terapias capac
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.