Galicia reforza a súa defensa enerxética ante a inestabilidade global

Mentres a guerra en Ucraína segue alterando os mercados internacionais, Galicia púxose mans á obra para blindar a súa seguridade enerxética. A comunidade, cunha longa tradición en produción eléctrica, busca agora reforzar o seu papel como “escudo” nacional fronte á volatilidade do gas e do petróleo. As cifras de xeración verde e os plans de infraestruturas non deixan lugar a dúbidas: a aposta é clara e urxente.

O conflito en Europa do Leste obrigou a repensar estratexias. Galicia, que xa antes era un piar na exportación de electricidade, acelera investimentos e adapta a súa rede para protexerse e protexer ao resto do país de futuros sobresaltos. Un alto cargo do sector eléctrico galego resúmeo así: “Non se trata só de producir, senón de garantir que a enerxía chegue e estea cando se precise”.

Un mix enerxético que gaña músculo

Ninguén discute xa que a transición cara a fontes renovables deixou de ser unha opción para converterse nunha obriga. Galicia leva anos apostando pola eólica, a hidráulica e, en menor medida, a fotovoltaica. Abonda con repasar as últimas cifras oficiais para ver que a comunidade xa xera máis do 70% da súa electricidade a partir de renovables, un dato moi por riba da media estatal.

Quen pasase pola comarca da Terra Chá ou polos vales do Miño terá visto eses parques eólicos que, lonxe de minguar, seguen medrando. Na última década, a potencia instalada en aeroxeradores aumentou arredor dun 50%. Por outra banda, o encoro de Belesar ou a central hidroeléctrica da Frieira seguen sendo nomes propios na produción nacional de enerxía limpa. A cifra fala por si soa: Galicia exporta boa parte da súa electricidade ao resto do país, funcionando como auténtico pulmón enerxético.

Poucas veces se lle deu tanta velocidade aos trámites de novos proxectos como no último ano. O impulso vén desde Bruxelas, si, pero tamén desde a urxencia local por garantir a autosuficiencia e por non depender do gas ruso. Demasiado risco en xogo.

Infraestruturas clave e puntos febles

Con todo, non abonda con producir enerxía. A rede de transporte, as conexións con outras comunidades e a capacidade de almacenamento son os auténticos talóns de Aquiles. O nó eléctrico de Mesón do Vento, en Ordes, é un dos puntos estratéxicos, e os investimentos alí medraron de xeito significativo. Porén, fontes municipais recoñecen que seguen existindo estrangulamentos que, en episodios de alta demanda, poden poñer en xaque a exportación.

O gas natural segue xogando un papel relevante, sobre todo en zonas industriais e en momentos de baixa produción renovable. O porto de Ferrol, coa súa planta regasificadora, é unha das portas de entrada do gas que chega por barco. A pesar diso, o prezo e a dispoñibilidade do gas foron un quebracabezas desde o inicio da guerra, obrigando a buscar solucións alternativas e a potenciar a eficiencia no consumo.

Cómpre lembrar que a recente crise de prezos enerxéticos puxo en evidencia a fraxilidade da rede ante situacións extremas. Por iso, nos despachos de Santiago e A Coruña, barállanse novas liñas de interconexión con Portugal e Castela e León, ademais de proxectos de almacenamento con baterías. Non é menor o dato de que o investimento público e privado nestes puntos supera xa os 400 millóns de euros nos dous últimos anos.

Galicia, peza clave na resposta nacional

Pode Galicia converterse no gran escudo enerxético español? Os responsables do sector insisten en que só unha aposta decidida pola modernización permitirá que a comunidade non só resista, senón que lidere a resposta a futuras crises. O exemplo da recente onda de calor, na que o subministro se mantivo estable grazas á produción hidráulica local, serve como argumento