A Coruña aproba pola mínima o seu primeiro ano co prezo do alugueiro intervido

Doce meses despois de que a cidade herculiana se convertese na primeira de Galicia en declararse zona de mercado residencial tensionado, o balance chega con matices. Os inquilinos pagan menos ca en 2024, si. Pero a oferta de pisos en alquiler minguou de forma considerable. A medida, aprobada polo Goberno central a instancias do Concello que preside Inés Rey, logrou conter a escalada de prezos, aínda que non sen efectos secundarios que xa se deixan sentir no día a día dos coruñeses.

Agora, ademais, Santiago de Compostela acaba de recibir a mesma declaración por parte do Executivo. A capital galega súmase así á lista de concellos onde a lei de vivenda permite limitar as rendas. Pero o ocorrido na Coruña durante este primeiro ano serve como termómetro do que pode esperar a cidade do Apóstolo.

O prezo baixou, pero a oferta tamén

A cifra fala por si soa. Os contratos asinados baixo o paraugas da intervención reflicten un descenso medio no prezo do alquiler respecto ao ano anterior. Quen renovaron ou atoparon piso nos últimos meses fixérono pagando menos do que terían desembolsado en 2024. Non é menor o dato: a medida funcionou no peto dos inquilinos que lograron pechar un contrato.

Sen embargo, a outra cara da moeda é a contracción do mercado. O número de vivendas dispoñibles para alquiler reduciuse. Algúns propietarios optaron por retirar os seus inmobles do mercado residencial; outros destináronos ao alquiler turístico ou simplemente esperaron para ver como evolucionaba a normativa. O certo é que quen busca piso hoxe na Coruña atópase con menos oferta ca hai un ano. E iso, nunha cidade con demanda crecente, xera unha presión adicional.

Un ano de cautela e serenidade

«Os resultados veranse nos próximos meses». A alcaldesa Inés Rey pedía hai xusto un ano prudencia, cautela e serenidade ante a polémica que xerou a decisión. Aquelas palabras soaron a advertencia para quen esperaban un cambio radical e inmediato. Agora, con doce meses de datos sobre a mesa, o debate segue aberto.

Resulta difícil atopar un consenso entre as partes. As asociacións de inquilinos valoran a contención de prezos como un primeiro paso, pero reclaman medidas complementarias que eviten a fuga de vivendas do mercado. Pola súa banda, os propietarios denuncian que a intervención desincentiva a oferta e xera incerteza xurídica. A ninguén se lle escapa que o equilibrio é fráxil.

A Xunta, que sempre mostrou reticencias cara á declaración de zona tensionada, observa agora con atención os datos da Coruña mentres Santiago se prepara para aplicar a mesma receita. O Goberno galego defendeu en repetidas ocasións que a solución pasa por aumentar a oferta de vivenda pública, non por intervir os prezos.

O efecto Santiago

A declaración de Santiago de Compostela como zona de mercado tensionado engade un novo capítulo á historia. A capital galega comparte coa Coruña moitos dos problemas estruturais: alta demanda, escaseza de chan, prezos á alza e un parque de vivenda pública insuficiente. Pero tamén ten as súas propias particularidades, como o peso do alquiler turístico vinculado ao Camiño de Santiago e a presenza dunha poboación universitaria que necesita aloxamento asumible.

Quen seguen de preto a evolución do mercado na Coruña adverten de que a experiencia herculiana non é directamente extrapolable. Cada cidade ten a súa idiosincrasia. Pero hai unha lección que si pode aplicarse: a intervención de prezos, por si soa, non resolve o problema de fondo. Fai falta máis vivenda pública, máis seguridade xurídica para os propietarios e máis control sobre os alquileres turísticos.