Os últimos acontecementos relacionados co Espanyol, que recolleu un premio ao saber estar, xeraron un intenso debate na opinión pública.
Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Análise do partido e contexto deportivo
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
Non se pode dicir, en liñas xerais, que o Espanyol fose superior ao Oviedo. Pero gañou 0-2 porque soubo esperar, foi contundente en defensa, cun Riedel sensacional e un Romero que está en todo, e arriba a súa pólvora rema nun mesmo sentido.
É dicir, gañou como un equipo grande. O Oviedo plantou cara, pero desinchouse e viu como os cambios lle achegaban enerxía ao rival.
Reafirmanse os de Manolo, reencontranse coa vitoria e van en serio. A primeira vitoria perica fóra de casa impulsa aos branquiazuis á quinta praza.
Ambiente brutal no Carlos Tartiere: bufandas ao aire, gaitas e un tifo espectacular.
Que equipos históricos e cunha masa social tan potente como a do Oviedo ascendan claramente aumenta a calidade da competición como produto deportivo.
Volta do parón e con cambios estruturais en ambos conxuntos. Novo presidente no Espanyol, o que non debería influír no verde, e novidade no banquiño do Oviedo, que reestreou ao xa coñecido Luis Carrión, aínda con contas pendentes coa súa afección.
Ao Espanyol lle faltaba a súa figura: Puado. Kike substituíuno.
O Oviedo saíu cunha proposta agresiva e incomodou aos periquitos, pero custoulle xerar ocasións. A imprecisión non lle permitía facer dano a un Espanyol blando sen balón e bloqueado cando o tiña.
Os pericos foron atopándose e fixeron dano, pero entón toparon cun Aarón Escandell imperturbable.
Primeiro tivo a clarísima Kike, pero o gardameta do Oviedo deu unha brutal mostra de reflexos. Volveu avisar Roberto poñendo a punta da bota tras un toque de Kike —de iso vale ter dúas puntas— e de novo o porteiro frustróu a acción.
O tir libre de Milla sobrevoou a barreira e dirixíase á rede, pero adiviñen que… Tres paradas de moito mérito do valenciano.
Tras o descanso, os periquitos perderon o progreso que tiveran ao final da primeira metade e o único que intermitentemente achegaba visos de ofensividade era Carlos Romero, absolutamente omnipresente.
Reina, cando apenas levaba un minuto xogando, recibiu un balón preto da frontal e mandouno á madeira.
O mellor do partido, xunto con Aarón, estaba a ser Riedel. O central alemán gañouse a base de méritos a titularidade, está imperial nos duelos e marcaxes e, incluso, incorpórase ao ataque.
Lle fixeron un claro penalti no 63 pero estaba en fóra de xogo. Como na primeira metade, o Espanyol foi recompóndose.
A Milla fóralle alto un cabezazo e lamentouse dando puñetazos ao céspede. Rompeuse o partido cando a sede de vitoria lanzou cara adiante a ambos conxuntos.
E aí chegou o primeiro gol branquiazul. Na xogada menos estética do encontro, aínda que vale igual, o balón quedou morto na área e formouse un revolver de pernas.
Finalmente o toque de Kike García foi o definitivo, aínda que entrou por pouco. Gol tras revisión.
O tanto lle fixo dano ao Ovied
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.