Hai momentos no deporte do motor en que a liña entre a gloria e a decepción se reduce a un instante, a un simple erro de cálculo sobre o asfalto. O 59 Rally de Ourense, unha das citas máis emblemáticas do calendario galego, viviu este venres unha desas noites que quedan gravadas na memoria dos afeccionados, aínda que por razóns amargas. O que prometía ser unha xornada de emoción e velocidade tornouse nun exercicio de resistencia para unha das formacións locais máis queridas, que viu como as súas opcións de vitoria se esvaecían nun treito nocturno.
O accidente ocorreu durante a segunda pasada polo treito Ribadavia-Arnoia, coñecido pola súa esixencia técnica e por ser un dos momentos culminantes da primeira etapa. Un piloto galego, que ata entón levaba un ritmo prometedor, perdeu o control do seu vehículo tras realizar un trompo nunha curva. As imaxes, que axiña circularon entre os seguidores, amosaban un impacto violento que, afortunadamente, non provocou danos físicos graves nin no condutor nin no seu acompañante. Ambos foron atendidos no lugar e, segundo fontes do entorno, atópanse en bo estado, aínda que o susto e a frustración son inevitables.
Un equipo que soñaba co máis alto
A escudería á que pertence o piloto accidentado chegaba a Ourense con aspiracións lexítimas de pelexar polo podio. Non era un equipo repleto de recursos, senón un deses conxuntos humildes que compiten co corazón e cun orzamento axustado, onde cada avaría ou cada saída de pista doe o dobre. A presión de ser locais e o apoio dunha afección entregada aumentaban as ganas de dar a sorpresa. Porén, o destino xa fora esquivo: horas antes, outro dos pilotos do mesmo equipo tivera que abandonar por problemas mecánicos, deixando todo o peso das aspiracións sobre os ombreiros do corredor que máis tarde sufriría o accidente.
Coa retirada do primeiro piloto, a escudería xa camiñaba sobre o arame. Un segundo abandono suporía non só perder a opción de vitoria nesta edición, senón tamén un duro golpe moral e económico para un grupo que vive ao límite. Por iso, cando se coñeceu a noticia do accidente no TC6, o silencio apoderouse do parc fermé. A sensación de que o rally dos seus soños se escapaba entre os dedos foi inevitable.
A dureza dos treitos nocturnos
O treito Ribadavia-Arnoia é un dos máis temidos do rally. O seu trazado combina curvas cegas, cambios de rasante e, cando cae a noite, unha visibilidade reducida que esixe ao límite a concentración dos pilotos. Non é a primeira vez que este escenario se cobra vítimas deportivas. A noite multiplica as dificultades: as sombras, o reflexo dos faros nas cunetas e a fatiga acumulada tras varias horas de competición converten cada metro nun desafío. Quen correron aquí saben que un segundo de despiste pode ser fatal, e este ano a proba o lembrou da maneira máis crúa.
O incidente reabre o debate sobre a seguridade nos rallys nocturnos, unha cuestión recorrente entre os equipos. Aínda que as medidas de protección melloraron nos últimos anos, a esencia da especialidade segue sendo a mesma: o piloto contra o cronómetro, contra o terreo e contra os seus propios límites. Nese equilibrio fráxil, calquera fallo págase caro. Por sorte, nesta ocasión non houbo que lamentar feridos, pero o impacto visual das imaxes lembra que a liña vermella sempre está aí.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.