A actualidade informativa vese marcada por pantallas: «as familias deben pasar, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
Preocupación polo uso da tecnoloxía nos menores
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Un estudo recente de UNICEF destacaba que case un 9% dos rapaces de entre 10 e 20 anos dedican máis de cinco horas diarias ás redes sociais entre semana, unha cifra que se eleva ata case o 20% durante o fin de semana, situación que provoca que o 25% dos pais discutan cada semana polo uso excesivo da tecnoloxía que realizan os seus fillos.
Trátase dunha cuestión que cada vez preocupa máis en diferentes ámbitos, non só o familiar, tamén o educativo, o social e o relacionado coa saúde mental destes mozos.
Acompañamento e educación dixital
A cuestión, segundo explicou Diana Al Azem, educadora e fundadora de Adolescencia Positiva, durante a celebración de ‘Rumbo Compartido: A acompañar también se aprende’, organizado por Meta, non é evitar discusións, «o significativo é saber acompañalos nun uso responsable das pantallas e, sobre todo, posuír moi claras as liñas vermellas que non deben cruzar.
Debemos acompañalos sen esquecer que nós somos referentes e, por iso, temos que darlles un bo exemplo da utilización que facemos da tecnoloxía diante deles. Así mesmo, ningún neno nace sendo nativo, nin entende, nin comprende, nin sabe xestionar ningún dispositivo móbil.
Todos somos aprenafirmas, e neste proceso é fundamental estar moi presentes como pais e facerlles preguntas fóra do ámbito escolar, porque parece que só nos preocupamos polas súas notas e deberes, e coñecelos, achegarnos ao seu mundo para non perder o vínculo porque, como xa sinalou o neurocientífico David Bueno, a media de conversación cos nosos fillos redúcese a cinco horas á semana».
Insistiu en que debemos coñecer o seu mundo «e para iso é esencial que sempre haxa un diálogo aberto na casa, non só para o tema dixital. De non ser así, seguiremos tendo ese alto porcentaxe de menores que se seguen gardando para eles as súas preocupacións, o que lles sucede, ou confiando nos seus iguais como primeiras persoas ás que acudir cando realmente teñen un problema significativo relacionado coa tecnoloxía. Como pais non podemos permitilo».
Na mesma liña manifestouse Laura Cuesta, especialista en educación dixital no entorno familiar, ao considerar que resulta fundamental a educación, a formación e o acompañamento dos menores no contorno dixital, «porque aínda que sabemos que os nenos e adolescentes son suxeitos de protección, tamén son suxeitos de dereitos.
Polo tanto, debemos atopar ese equilibrio constante entre o deber que temos familias, docentes, administracións, institucións, gobernos, plataformas… para asegurar esa seguridade pero, por suposto, para garantir tamén o dereito que teñen a poder comunicarse entre eles, participar e aprender nese entorno dixital que agora é o seu contorno».
Destacou que, ante os riscos que estamos coñecendo polo incremento do uso da tecnoloxía, moitas familias, docentes e institucións optan por limitar e controlar en exceso. «A solución non é prohibir, senón ensinarlles o funcionamento das plataformas e acompañalos no seu uso porque para os adolescentes é un ecosistema no que se desenvolven plenamente.
As familias teñen que entender que hai que pasar do control ao acompañamento; é dicir, non podemos ter nenos e adolescentes totalmente vixi
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.