Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Ábalos pide ser xulgado por un xurado. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Solicitude de xuízo con xurado
Os detalles que han emerxido revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O exministro de Transportes José Luis Ábalos solicitou este martes ao Tribunal Supremo ser xulgado por un xurado popular no chamado ‘caso das mascarillas’, segundo o escrito presentado pola súa defensa ante o magistrado instructor Leopoldo Puente.
Na petición da defensa de Ábalos, á que tivo acceso Servimedia, arguméntase que tres dos delitos polos que está acusado son competencia do Tribunal do Xurado, segundo establece a Lei Orgánica 5/1995, do 22 de maio. En concreto, o letrado solicita que se deixen sen efecto os autos de procedemento abreviado e de apertura de xuízo oral, xa acordados por Puente.
Seguidamente, debería ditarse auto de incoación de procedemento de xurado, sinalando comparecencia de imputación segundo o artigo 25 da Lei Orgánica do Tribunal do Xurado. A defensa do exministro argúe que os delitos de suborno, tráfico de influencias e malversación, polos que está acusado, deben ser enxuiciados por un xurado popular.
O escrito sinala que estes tres delitos constitúen «o groso das imputacións» no caso, aínda que o exministro está acusado tamén de organización criminal e uso de información privilexiada. Só dous quedan fóra desta competencia, que son os de organización criminal e uso de información privilexiada.
Argumentos da defensa
O escrito sinala que «os delitos principais son os de competencia do xurado, que arrastran aos outros, nunca ao contrario», citando o artigo 5.2 da Lei Orgánica do Tribunal Constitucional. A defensa sostén que a organización criminal debe ser xulgada polo xurado.
A argumentación baséase nos Acordos de Pleno non xurisdicionais da Sala Segunda do Supremo de xaneiro e febreiro de 2010. Estes establecen que a competencia exténdese ao delito conexo cando se comete para perpetrar un delito de competencia do xurado.
Defende que «a presunta organización criminal desenvolveuse para a comisión de delitos de competencia do tribunal do xurado», polo que a competencia para enxuiciar este delito «queda absorbida por aquel». A defensa cita xurisprudencia das audiencias provinciais de Lleida e Castellón.
A defensa destaca que o aforamento de Ábalos ante o Supremo non impide o xuízo con xurado popular. O escrito sinala que «o aforamento modifica o órgano xudicial ordinariamente competente, pero non o procedemento» establecido por lei.
O avogado argúe que a Lei Orgánica 5/1995 establece que o tribunal do xurado constituirase «no ámbito da audiencia provincial ou, no seu caso, dos tribunais que correspondan por razón do aforamento do acusado». Esta mención expresa disipa calquera dúbida sobre a aplicabilidade do procedemento.
O escrito sostén que non existe «antinomia» entre o artigo 57.1.2º da Lei Orgánica do Poder Xudicial e a Lei do Tribunal do Xurado. A defensa argúe que a Lei Orgánica do Poder Xudicial fixa a competencia obxectiva, pero o procedemento vén determinado pola natureza do delito.
A defensa afirma que «o Tribunal Supremo non perde a súa competencia polo feito de que o xuízo se celebre con xurado; simplemente, a Sala constitúese dunha forma especial». Esta forma especial consistiría nun magistrado presidente e nove xurados.
Esta información, confirmada por fontes cercanas ao de
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.