António Costa, presidente do Consello Europeo, se separou este martes do diagnóstico formulado a véspera pola presidenta da Comisión, Ursula von der Leyen, e reclamou en Bruxelas que a Unión Europea defenda un orde internacional baseado en normas e cooperación. Na apertura da Conferencia Anual de Embaixadores da UE, Costa urxiu manter e reformar as institucións multilaterais ante os cambios xeopolíticos, subliñando a necesidade de evitar a fragmentación global. As súas palabras cobraron especial relevancia porque chegaron un día despois de que Von der Leyen puxera en dúbida a capacidade do sistema actual para protexer os intereses europeos. O debate, celebrado o 10 de marzo, deixou en evidencia as tensións internas sobre a estratexia exterior da Unión.
Durante a súa intervención, Costa defendeu con firmeza as solucións colectivas e a cooperación internacional como vía para preservar a paz e o dereito internacional. Contrapuxo esta opción ao recurso ás esferas de influencia, que segundo el substituirían o dereito pola política do poder, unha dinámica que, estimou, a UE debe combater. O portugués pediu ademais que a Unión despregue unha política exterior «multidimensional» que combine diplomacia, sancións, cooperación económica e apoio humanitario. A apelación á comunidade internacional veu acompañada dun chamado explícito a reformar a ONU, sen substituíla.
Costa, que foi primeiro ministro de Portugal antes de asumir a presidencia do Consello, non esquivou a crítica indirecta a aliados tradicionais. Sinalou que a nova realidade internacional é complexa: citou violacións da paz por parte de Rusia, alteracións no comercio por China e o que describiu como desafíos ao orde internacional por parte dos Estados Unidos. Ao facelo puxo o foco na necesidade de regras compartidas, non no predominio dunha soa potencia. Ese aviso foi a parte máis polémica do seu discurso, porque apunta á dificultade de artellar unha posición europea autónoma sen romper os lazos transatlánticos.
En relación co conflito no Oriente Próximo, Costa mostrou inquietude pola escalada e responsabilizou a Irán, na súa opinión, dalgunhas causas profundas que alimentaran a crise. Ao mesmo tempo, defendeu que o unilateralismo non é solución e pediu a Teherán e a grupos aliñados como Hezbolá que cesen os seus ataques, incluídos os dirixidos a Estados membros da UE como Chipre. Subliñou o risco dunha espiral que podería afectar directamente a Europa, por exemplo mediante perturbacións no estreito de Ormuz que terían consecuencias económicas graves. A mensaxe combinou condena e chamado á contención para evitar unha maior desestabilización rexional.
Costa pide regras claras tras o distanciamento
O posicionamento de Costa produciuse como réplica implícita ás palabras de Von der Leyen no mesmo foro, nas que a presidenta da Comisión advertiu de que a UE xa non se pode apoiar «sine qua non» nun sistema internacional que considera menos fiable. Von der Leyen planteara a necesidade de alternativas para defender os intereses europeos fronte a novas ameazas, unha tonalidade que moitos interpretaron como un xiro cara a unha maior autonomía estratéxica. Costa, en cambio, abogou por preservar e adaptar as regras do sistema multilateral en lugar de substituílo por novos marcos. A discrepancia pon de relevo o delicado equilibrio entre o realismo xeopolítico e a aposta polo dereito internacional.
A mensaxe do presidente do Consello chegou nun momento no que Europa debate o seu papel nun mundo multipolar e fronte a retos en varias direccións. Para Costa, o obxectivo central é «garantir que o mundo siga baseado en regras e na cooperación», unha fórmula pensada tanto para protexer intereses económicos como para defender os valores que a UE proclama. As súas propostas inclúen reforzar alia
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.