Carmen Maura: “Cambio unha boa crítica por seis entradas vendidas”

Carmen Maura, en el Muelle Uno. / Gregorio Marrero

Tras máis de cinco décadas de carreira, Carmen Maura segue a falar de cine coa mesma mestura de ironía, franqueza e paixón que a converteu nunha das grandes figuras do cine español.

A actriz enfronta agora un momento especialmente activo: o éxito internacional da súa última película, ‘Calle Málaga‘, unha participación na segunda tempada de ‘Furia‘ e unha etapa na que, asegura, quere traballar menos, pero elixir mellor.

O éxito de ‘Calle Málaga’ e o seu impacto

“Parece que esta película vai ser das que máis cartos dean”, di sen rodeos. “E para min é importantísimo que sexa negocio. Se unha película funciona, fanse máis. Gústame moitísimo máis que a xente compre entradas e vaia ao cine que todas as críticas do mundo”.

A actriz recoñece que está a vivir o impacto do éxito dunha forma particularmente inmediata. “Noutras películas o éxito era máis lento. Aquí axiña chámanme de todas partes para promocionala porque a mercaron. E cando se estree en Madrid enterareime moi rápido de se á xente lle gusta ou non: a min díxenmo pola rúa”.

Un rodaxe esixente e novos retos

Maura define ‘Calle Málaga‘ como un dos rodaxes máis duros da súa carreira, en grande parte polo método de traballo da directora. “É moi esixente. Moi insistente. Repetíamos e repetíamos, metros e metros de película”, lembra entre risas.

Acostumada aos tempos nos que rodar en celuloide obrigaba a economizar cada toma, a actriz admite que o rodaxe foi intenso. “Desexei tanto que volvese a película cara, como antes, cando non se podía repetir tanto. Agora fanse moitas tomas e iso cansa moito”.

Con todo, recoñece a actriz que gran parte do mérito do resultado final é precisamente da directora: “Eu díxenlle: cando me dean un premio de interpretación, a metade é para ti. Porque moitas cousas eu non as tería feito así. Ela fíxome dicilas e facelas doutra maneira”.

O guión incluía ademais unha escena que, sorprendentemente, era unha novidade para Maura: un desnudo. “Nunca en ningunha película me o pediran”, conta. “Cando me decatei pensei: é a primeira vez que me piden iso. Non teño nin idea de por que. Igual non me atopaban o suficientemente fermosa para despirme”.

A proposta non a fixo dubidar. “Agora esas cousas déixanme indiferente. Podería dubidar máis por ter que asasinar a alguén nunha película que por despirme”.

Reflexións sobre a industria e o papel da muller

A actriz recoñece que ‘Calle Málaga‘ é dura para o espectador, ata o punto de que ela mesma ten dificultades para velo con tranquilidade. “É unha película moi forte. Non é o tipo de cine que adoito ver”, admite.

Con todo, o rodaxe foi todo o contrario. “Paseino pipa. Era como estar en Disneylandia. Todo era mentira: estaba todo preparado, todo era ficción. Facer as cousas que me facían facer era divertidísimo”.

Maura non é allea aos grandes éxitos de taquilla. Ao longo da súa carreira protagonizou títulos moi populares como ‘Mujeres al borde de un ataque de nervios‘, ‘¡Ay, Carmela!’ ou ‘La comunidad‘. “É certo que agora vexo o éxito máis rápido”, explica. “Pero tiven moitas películas que funcionaron”.

Garda un cariño especial polos seus primeiros traballos, cando o cine que facía tiña menos repercusión comercial. “Eran películas pequenas, cun éxito moi reducido, pero teñolles moito cariño”.

A pesar da longa traxectoria, Maura asegura non ser unha persoa nostálxica. “Teño recordos moi bos e outros moi desagradables. Así que non me paso o tempo pensando no ben que o pas